Φοροαπόψεις – 23/1/2025
Τίμημα από πώληση ακινήτου εντός της τελευταίας πενταετίας από τον θάνατο
Το τίμημα από πώληση ακινήτου εντός της τελευταίας προ του θανάτου πενταετίας περιλαμβάνεται στην κληρονομιαία περιουσία του θανόντος και φορολογείται εκτός εάν ο κληρονόμος αποδείξει ότι το ποσό του τιμήματος ή μέρος αυτού αναλώθηκε και δεν περιλαμβάνεται στην κληρονομία.
Με βάση το άρθρο 3 παρ. 3 του Ν.2961/2001 ορίζεται ότι «… το τίμημα από εκποίηση περιουσιακού στοιχείου που πραγματοποίησε ο κληρονομούμενος … μέσα στην προηγούμενη πενταετία, προκειμένου για ακίνητο, θεωρούνται ότι ανήκουν στην κληρονομιά. Επιτρέπεται η απόδειξη για το αντίθετο με κάθε νόμιμο μέσο….», συνεπώς πρόκειται για μαχητό τεκμήριο.
Αυτή η περίπτωση αποτελεί παρέκκλιση από τον κανόνα ότι η φορολογική αρχή, όταν επιβάλλει φόρο κληρονομίας, φέρει το βάρος της αποδείξεως του ισχυρισμού της ότι τα περιουσιακά στοιχεία για τα οποία επιβάλλεται ο φόρος περιλαμβάνονται στην κληρονομία, ήτοι ανήκαν στον κληρονομούμενο κατά το χρόνο του θανάτου του.
Έχει δε περαιτέρω κριθεί (ΣτΕ 3992/1988) ότι το εκτεθέν μαχητό τεκμήριο καθιερώνεται αδιαστίκτως σε βάρος του κληρονόμου, χωρίς να προβλέπεται για την εφαρμογή του καμία διάκριση αναφορικά με την σχέση που συνδέει τον τελευταίο με τον κληρονομούμενο, με συνέπεια να μην ασκεί επιρροή το ζήτημα εάν η σχέση του κληρονόμου προς τον κληρονομηθέντα ήταν τέτοια, ώστε να του επιτρέπει να γνωρίζει πώς διέθεσε ο τελευταίος το τίμημα (ΣΤΕ 1108/2020).
Κλήση σε ακρόαση ενώπιον της ΔΕΔ
Με πρόσφατη απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης κρίθηκε ότι σε περίπτωση που με την ενδικοφανή προσφυγή προσκομισθούν νέα στοιχεία ή αναφερθούν σε αυτή νέα πραγματικά περιστατικά, καθίσταται υποχρεωτική η κλήση του προσώπου που την έχει ασκήσει σε ακρόαση από το αρμόδιο να επιληφθεί της προσφυγής αυτής όργανο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, η κλήση δε αυτή αποτελεί ουσιώδη τύπο της ενδικοφανούς διαδικασίας, η παράλειψη του οποίου καθιστά ακυρωτέα την επί της ενδικοφανούς προσφυγής απόφαση (ρητή ή σιωπηρή), διότι, υπό τις προϋποθέσεις αυτές, μόνο δια της κλήσεως του υποχρέου εξυπηρετείται ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε με τις διατάξεις του ως άνω άρθρου η ενδικοφανής προσφυγή, δηλαδή η επανεξέταση από τη φορολογική Διοίκηση των ζητημάτων που εγείρονται από τον φορολογούμενο σε σχέση με ορισμένη πράξη που έχει εκδοθεί σε βάρος του, ώστε είτε να επιλυθεί το πρόβλημα, ταχέως, από την ίδια τη Διοίκηση είτε, τουλάχιστον, να εκκαθαριστούν επαρκώς τα λυσιτελώς τιθέμενα νομικά ή/και πραγματικά ζητήματα, προκειμένου, αφενός, να μην επιβαρύνεται ασκόπως ο φόρτος των δικαστηρίων και, αφετέρου, να εξυπηρετείται η οικονομία και η αποτελεσματικότητα της οικείας ένδικης διαδικασίας επίλυσης της διαφοράς και του ασκούμενου στο πλαίσιό της ελέγχου του διοικητικού δικαστηρίου (πρβλ. ΣτΕ 432/2020, 2465/2018).
Παρακράτηση 3% σε τεχνικά έργα
Στην έννοια των τεχνικών έργων περιλαμβάνονται οι οικοδομικές κυρίως εργασίες και αυτές που αφορούν σε ξυλουργικές εργασίες, υδραυλικές και ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις ανελκυστήρων, ελαιοχρωματισμούς κ.λπ.. Για να θεωρηθεί ότι οι εργασίες αυτές αποτελούν τεχνικά έργα πρέπει να εκτελούνται σε οικοδομές που ανεγείρονται και να βρίσκονται σε συνάρτηση με τη κύρια εργολαβία εκτέλεσης της οικοδομικής εργασίας.
Ως τεχνικό έργο θεωρείται και η εργασία προσθήκης κάποιου στοιχείου ή ιδιότητας επί υπάρχοντος ήδη πράγματος, ανεξάρτητα αν τα συνδεόμενα θα αποτελέσουν ενιαίο ή όχι πράγμα (π.χ. εγκατάσταση μηχανημάτων).
Αντίθετα, στην έννοια του τεχνικού έργου δεν περιλαμβάνονται οι ασκούντες εμπορική ή βιοτεχνική επιχείρηση προμηθευτές των προϊόντων, οι οποίοι πέραν της πώλησης αυτών προβαίνουν και στην τοποθέτηση τους στα πλαίσια του όλου εκτελούμενου έργου, καθόσον στην περίπτωση αυτή το κυρίαρχο στοιχείο είναι εκείνο της πώλησης και όχι της ανάληψης κατασκευής έργου. Για αυτό εφαρμόζονται οι περί πωλήσεων διατάξεις, κατά τις οποίες δικαιούνται σε απόληψη τιμήματος (αρθ. 513 Α.Κ.) και όχι αμοιβής (βλ. ΠΟΛ. 214/12.7.1971). Εφόσον από το συμφωνητικό που έχει υπογραφεί προκύπτει ότι το όλο έργο εμπίπτει στην ανωτέρω περίπτωση, τότε δεν τίθεται θέμα παρακράτησης φόρου 3%.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Σε περίπτωση καταβολής υπερβάλλοντος ποσού φόρου (αχρεώστητη καταβολή), καταβάλλονται τόκοι στον φορολογούμενο για τη χρονική περίοδο από την ημερομηνία αίτησης επιστροφής του υπερβάλλοντος ποσού φόρου μέχρι την ημερομηνία ειδοποίησης του φορολογούμενου για την επιστροφή του, εκτός εάν η επιστροφή φόρου ολοκληρωθεί εντός ενενήντα (90) ημερών από την παραλαβή από τη Φορολογική Διοίκηση της αίτησης επιστροφής φόρου του φορολογουμένου. Για τους σκοπούς του προηγούμενου εδαφίου, εάν το υπερβάλλον ποσό φόρου συμψηφιστεί με άλλες οφειλές, το ποσό θεωρείται ότι επιστράφηκε κατά το χρόνο διενέργειας του συμψηφισμού.
Δείτε τις Φοροαπόψεις και στo Capital
Η επιστημονική ομάδα της ΑΡΤΙΟΝ
Με την επιμέλεια του κυρίου Γεώργιου Δαλιάνη
Το ανωτέρω κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στην ARTION Α.Ε. (Πουρνάρα 9 Μαρούσι | +30 210 6009062 | www.artion.gr).
