Φοροαπόψεις- 17/1/2019

Ανάδειξη και σχολιασμός επίκαιρων φορολογικών, εργατικών, ασφαλιστικών & οικονομικών θεμάτων

• Σχηματισμός κεφαλαίου παρελθόντων ετών: δεν λαμβάνονται υπόψιν μη δηλωθέντα ποσά

Με βάση και την ΠΟΛ. 1076/26.3.2015 εγκύκλιο διαταγή, η Φορολογική Διοίκηση υποχρεούται να λάβει υπόψη για τον σχηματισμό κεφαλαίου παρελθόντων ετών, τα αναγραφόμενα στη δήλωση χρηματικά ποσά, που αποδεδειγμένα είχαν φορολογηθεί κατά τα προηγούμενα έτη ή νόμιμα είχαν απαλλαγεί από το φόρο.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 34 του Ν. 4172/2013 σχετικά με την διαφορά εισοδήματος και υπολογισμός του φόρου αυτής, ορίζεται ότι: «2. Η Φορολογική Διοίκηση κατά τον προσδιορισμό της διαφοράς της προηγούμενης παραγράφου υποχρεούται να λάβει υπόψη τα αναγραφόμενα στη δήλωση χρηματικά ποσά, τα οποία αποδεικνύονται από νόμιμα παραστατικά στοιχεία. Ο φορολογούμενος φέρει το βάρος της απόδειξης για τα ποσά που ιδίως είναι: (…)
ζ) Ανάλωση κεφαλαίου που αποδεδειγμένα έχει φορολογηθεί κατά τα προηγούμενα έτη ή νόμιμα έχει απαλλαγεί από το φόρο.
Για τον προσδιορισμό του κεφαλαίου αυτού ανά έτος, από τα πραγματικά εισοδήματα που έχουν φορολογηθεί ή νόμιμα απαλλαγεί από το φόρο, τα οποία προκύπτουν από συμψηφισμό των θετικών και αρνητικών στοιχείων αυτών, από τα χρηματικά ποσά που ορίζονται στις περιπτώσεις β΄, γ΄, δ΄, ε΄ και στ΄ της παραγράφου αυτής και από οποιοδήποτε άλλο ποσό το οποίο αποδεδειγμένα έχει εισπραχθεί, εκπίπτουν οι δαπάνες που προσδιορίζονται στα άρθρα 31 και 32 , ανεξάρτητα αν απαλλάσσονται της εφαρμογής των άρθρων αυτών. Αν δεν υπάρχουν δαπάνες με βάση το άρθρο 31 ή αν το ποσό τους είναι μικρότερο από τις τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ προκειμένου για άγαμο και πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ προκειμένου για συζύγους, το ποσό που πρέπει να εκπέσει προσδιορίζεται με βάση την κοινωνική, οικονομική και οικογενειακή κατάσταση των φορολογουμένων και τις αποδεδειγμένες δαπάνες διαβίωσής τους και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι κατώτερο των τριών χιλιάδων (3.000) και πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, αντίστοιχα.

• Απόκτηση περιουσιακών στοιχείων στην αλλοδαπή από φορολογικούς κατοίκους Ελλάδας – Πότε αναγνωρίζονται για τη διαφορά τεκμηρίων

Όπως έχει διευκρινιστεί με την ΠΟΛ. 1076/2015 εγκύκλιο, προκειμένου να καλυφθεί ή να μειωθεί η προστιθέμενη διαφορά τεκμηρίων, ο φορολογούμενος μπορεί να επικαλεστεί, μεταξύ άλλων, πραγματικά εισοδήματα τα οποία αποκτήθηκαν από τον ίδιο το φορολογούμενο, τη σύζυγό του και τα εξαρτώμενα μέλη του και τα οποία απαλλάσσονται από το φόρο ή φορολογούνται με ειδικό τρόπο, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.
Αν τα εισοδήματα αυτά αποκτήθηκαν στην αλλοδαπή αναγνωρίζονται, εφόσον έχουν φορολογηθεί στην Ελλάδα ή απαλλάσσονται νομίμως από τη φορολόγηση αυτή. Προς απόδειξη της φορολογίας ή της νόμιμης απαλλαγής πρέπει τα εισοδήματα αυτά να έχουν περιληφθεί σε δήλωση φορολογίας εισοδήματος εφόσον υπήρχε σχετική υποχρέωση. Ομοίως, ο φορολογούμενος μπορεί να επικαλεστεί, σύμφωνα με την περ. γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 34 του ΚΦΕ, χρηματικά ποσά που προέρχονται από τη διάθεση περιουσιακών στοιχείων, εφόσον αποδεικνύει με επίσημα στοιχεία ότι αυτός είναι ο κύριος του περιουσιακού στοιχείου, καθώς και το τίμημα της πώλησης του στοιχείου αυτού. Αυτονόητο είναι ότι τα εν λόγω ποσά δύνανται να προέρχονται από το εξωτερικό (π.χ. πώληση ακινήτου αλλοδαπής) (Βλ. το υπ’ αρ. Πρωτ.: Ε.2008/11.1.2019 έγγραφο Α.Α.Δ.Ε.).

• Προσωρινή προστασία για τους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο

Με βάση την προσφάτως εκδοθείσα υπ’ αριθ. 291/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Ασφαλιστικών Μέτρων) έγινε δεκτή αίτηση που ασκήθηκε από δανειολήπτη για την αναστολή αναγκαστικής εκτέλεσης διαταγής πληρωμής μέχρι την έκδοση απόφασης επί εφέσεως, καθώς πιθανολογήθηκε ότι συντρέχει καταχρηστικότητα των συμβατικών όρων τραπεζικών συμβάσεων περί λήψης δανείων, οι οποίοι προβλέπουν την μετατροπή του εγχωρίου νομίσματος σε ξένο και την μετακύλιση του κινδύνου ενδεχόμενης διακύμανσης της ισοτιμίας στους δανειολήπτες (δάνεια σε ελβετικό).
Πιο συγκεκριμένα, με την απόφαση αυτή έγινε δεκτό ότι οι εν λόγω όροι που προβλέπουν την μετατροπή της συναλλαγματικής ισοτιμίας και την επίρριψη του συναλλαγματικού κινδύνου στους δανειολήπτες είναι πιθανό να κριθεί ότι τυγχάνουν καταχρηστικοί και άκυροι, με αποτέλεσμα να τυγχάνει άκυρη και η δανειακή σύμβαση, όταν παραβιάζεται η υποχρέωση που βαρύνει τα τραπεζικά ιδρύματα να παρέχουν επαρκή και εξειδικευμένη πληροφόρηση στους δανειολήπτες, προκειμένου να μη βρεθούν εκτεθειμένοι στους εκάστοτε συναλλαγματικούς κινδύνους (αρχή της διαφάνειας των Γενικών Όρων Συναλλαγής).

Η επιστημονική ομάδα της ΑΡΤΙΟΝ

Με την καθοδήγηση του κυρίου Γεώργιου Δαλιάνη