Εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις

Παρατηρησεις επί της εφαρμογής των διατάξεων Ν.4174/2013

Με τις διατάξεις των νόμων 4093/2013 (ΚΦΑΣ) και 4174/2013 (Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας) επιχειρείται αυτό, που επί πολλών ετών είχε προβληθεί ως επιτακτική ανάγκη, δηλαδή η έναρξη δημιουργίας ενός νέου φορολογικού συστήματος, χωρίς την παθογένεια του παλαιού.
Κατά την ταπεινή άποψη των συντακτών του παρόντος, ο ως άνω σκοπός δεν επιτυγχάνεται καθόσον το νέο νομοθέτημα (Ν. 4174/2013) χαρακτηρίζεται από ασάφειες, κενά, πολύπλοκες διαδικασίες και προβλήματα εναρμόνισης με πρόσφατα νομοθετήματα αλλά και με πρόσφατες τροποποιήσεις υφισταμένης φορολογικής νομοθεσίας (ΚΦΕ, ΦΠΑ).

Ειδικότερα, με τις διατάξεις των άρθρων 55 και επόμενα του Ν. 4174/2013 επήλθε πράγματι μία επαναστατική αλλαγή αναφορικά με τις επιβαλλόμενες ποινές και πρόστιμα για τις προβλεπόμενες στο ίδιο άρθρο φορολογικές παραβάσεις. Συγκεκριμένα, διαμορφώθηκε ένα νέο καθεστώς ποινών και προστίμων ασυγκρίτως ευνοϊκότερο σε σχέση με το προϊσχύον.

Παράλληλα, ο νομοθέτης προέβλεψε την υπαγωγή στο νέο ευνοϊκότερο καθεστώς εκκρεμών σε οποιοδήποτε στάδιο υποθέσεων, εντός των συγκεκριμένων όμως προθεσμιών του ίδιου νόμου. Αντικείμενο του προβληματισμού μας αποτελεί η υπαγωγή στο νέο ευνοϊκό καθεστώς εκκρεμών υποθέσεων, κατά τις διακρίσεις του άρθρου 55 παρ. 2 και 66 παρ. 4, και δη υποθέσεων λήψης εικονικών φορολογικών παραστατικών.

Για παράδειγμα, σε βάρος του λήπτη ενός εικονικού φορολογικού παραστατικού (φυσικό ή νομικό πρόσωπο), έχουν επιβληθεί, προ της δημοσιεύσεως του άνω νόμου, οι ακόλουθες επιβαρύνσεις:

(α) πρόστιμο ΚΒΣ (ΠΔ 186/92 σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 5 Ν. 2523/97), το οποίο ανέρχεται στο διπλάσιο της καθαρής αξίας του «εικονικού» φορολογικού παραστατικού που έλαβε.

(β) διαφορά κύριου και πρόσθετου φόρου εισοδήματος (Ν. 2238/94), λόγω ανακρίβειας των βιβλίων της επιχείρησης (με τις τιθέμενες υπό του νόμου προϋποθέσεις) που οδήγησε την φορολογική αρχή στο προσδιορισμό των αποτελεσμάτων (λογιστικά ή εξωλογιστικά) της χρήσης και νέα εκκαθάριση του προκύπτοντος φόρου.

(γ) διαφορά ΦΠΑ μετά προσαυξήσεων, συνεπεία του ως άνω προσδιορισμού των αποτελεσμάτων (εισόδημα) της χρήσεως, ως επίσης και αυτοτελές πρόστιμο ΦΠΑ (άρ. 6 παρ. 1 Ν. 2523/97) ανερχόμενο στο τριπλάσιο του προκύπτοντος κύριου ΦΠΑ.

Εκ της γραμματικής διατύπωσης των διατάξεων των άρθρων 55 και 66 Ν. 4174/2013 προκύπτει ότι ο φορολογούμενος, στο παράδειγμά μας, δύναται να επιδιώξει την υπαγωγή του στο νέο ευνοϊκό καθεστώς, καταβάλλοντας τα ακόλουθα πρόστιμα:

(α) ως προς το επιβληθέν στα πλαίσια του ΚΒΣ πρόστιμο, ποσοστό 50% της καθαρής αξίας του φορολογικού παραστατικού, κατ’ άρθρο 55 παρ. 2 γ’, επιτυγχάνοντας διά του άνω τρόπου τη διαγραφή του καθορισθέντος αρχικώς προστίμου (διπλάσιο της συναλλαγής). Επισημαίνεται ότι, παρέχεται η δυνατότητα περαιτέρω μείωσης (ή και απόλυτης διαγραφής) του άνω προστίμου κατά τις διακρίσεις της παρ. 2γ’ του ίδιου άρθρου (εδάφια αα, ββ, γγ και δδ).

(β) ως προς το επιβληθέν αυτοτελές πρόστιμο ΦΠΑ (άρ. 6 παρ. 1 Ν. 2523/97) ανερχόμενο στο τριπλάσιο του προκύπτοντος κύριου ΦΠΑ, αυτό θα διαγραφεί και θα καταβληθεί ποσοστό 50% του κύριου ΦΠΑ που εκπέσθηκε ή που επιστράφη ή δεν απεδόθη.

Αναφορικά με τυχόν επιβληθείσες επιβαρύνσεις εκ φόρου εισοδήματος (κύριου και πρόσθετου) και εκ κύριου ΦΠΑ (μετά προσαυξήσεων) δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη.

Προκειμένου για την, κατά την άποψή μας, ορθή εφαρμογή των άνω διατάξεων, δέον όπως ληφθούν υπόψη και οι ακόλουθες διατάξεις:

(α) το άρθρο 32 του Ν. 2238/94 (ΚΦΕ), ως τροποποιηθέν από το Ν. 4110/2013 ισχύει, με το οποίο ο εξωλογιστικός προσδιορισμός αποτελεσμάτων επιχείρησης που υπέπεσε στην παράβαση λήψεως εικονικών φορολογικών στοιχείων καταργήθηκε,

(β) το άρθρο 14 παρ. 1 και 2 του Ν. 4093/2012 (ΚΦΑΣ), με το οποίο καταργήθηκαν επί της ουσίας οι διατάξεις του άρθρου 30 του ΠΔ 186/92 (ΚΒΣ) περί ανεπάρκειας και ανακρίβειας των βιβλίων για τους εκδότες και λήπτες εικονικών και πλαστών παραστατικών κ.λ.π.

Σημειωτέον ότι, οι διατάξεις του νέου νομοθετήματος δεν προβλέπουν ρυθμίσεις αναφορικά με την ανακρίβεια των βιβλίων, ως αποτέλεσμα-κύρωση της παραβάσεως λήψεως εικονικών φορολογικών παραστατικών.

Πέραν των ανωτέρω όμως, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η, δυνάμει του άρθρου 66 παρ. 4, κατ’ εξαίρεση έστω εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 55 παρ. 2, και μάλιστα για εξαιρετικά περιορισμένο χρονικό διάστημα στις εκκρεμείς υποθέσεις, μαρτυρά τις προθέσεις του νομοθέτη (πάντοτε υπό την επιφύλαξη της ορθής ερμηνείας και εκτίμησης των διατάξεων αυτών από τους συντάκτες του παρόντος) που είναι η ταχεία διεκπεραίωση των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων, η επίτευξη ταχείας είσπραξης φόρων και προστίμων (που στη συντριπτική τους πλειονότητα λιμνάζουν στα διοικητικά δικαστήρια) και η αποφόρτιση των δικαστηρίων.

Εκ πάντων των ανωτέρω, θεωρούμε ότι, στο παράδειγμά μας, η υπαγωγή στο νέο ευνοϊκό καθεστώς των διατάξεων του άρθρου 55 Ν. 4174/2013 θα οδηγούσε, πέραν της μείωσης (ή και διαγραφής) του προστίμου του ΚΒΣ και του αυτοτελούς προστίμου ΦΠΑ, και:

(α) στη διαγραφή του επιβληθέντος (κύριου και πρόσθετου) φόρου εισοδήματος, συνεπεία της καταργήσεως των διατάξεων περί ανακρίβειας των βιβλίων (σε περίπτωση λήψης εικονικών στοιχείων), οι οποίες αποτελούσαν τη νομική βάση προσδιορισμού των αποτελεσμάτων και εκκαθάρισης του σχετικού φόρου.

(β) στη διαγραφή του επιβληθέντος ΦΠΑ (κύριου μετά προσαυξήσεων), καθόσον η σχετική πράξη προσδιορισμού στηρίζεται στην καταλογιστική πράξη του φόρου εισοδήματος (φύλλο ελέγχου φόρου εισοδήματος) που για τους άνω λόγους πιστεύουμε ότι πρέπει να διαγραφεί.

Σημειωτέον ότι, η εκδοθείσα εσχάτως εγκύκλιος (ΠΟΛ. 1210/6.9.2013) του Υπ. Οικονομικών παρείχε διαδικαστικές διευκρινίσεις και ουδόλως την ελάχιστη έστω απάντηση επί του μείζονος τούτου ζητήματος εφαρμογής των εξεταζόμενων εν προκειμένω διατάξεων.

Του Γ. Ευσταθόπουλου
Δικηγόρου με εξειδίκευση σε φορολογικά θέματα.

Με τη συνεργασία της επιστημονικής ομάδας της ARTION Α.Ε.


Πρόστιμα Ανασφάλιστης Εργασίας – Ανασφάλιστοι Εργαζόμενοι

Αυστηροποίηση των κυρώσεων και αλλαγή των διαδικασιών επιβολής προστίμων και προσφυγής κατά αυτών που σχετίζονται με την Αδήλωτη Εργασία από 15 – 09 – 2013 (Π0Λ.27397/122/19.08.2013).
Βάση της απόφασης 27397/19-8-2013 του Υπουργείου Εργασίας συγκεκριμένες παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας που μπορούν να αποδεικνύονται άμεσα από τα όργανα ελέγχου και σχετίζονται άμεσα με την Αδήλωτη Εργασία, θα αντιμετωπίζονται αυστηρότερα από την έναρξη ισχύος της. Ταυτόχρονα η δυνατότητα προσφυγής σε επιτροπή πριν την επιβολή του τελικού προστίμου που σχετίζεται με τις συγκεκριμένες παραβάσεις καταργείται.
Τα νέα Πρόστιμα Ανασφάλιστης Εργασίας κατά περίπτωση θα είναι τα παρακάτω:
Α. Για παραβάσεις σχετικά με τον “Πίνακα Προσωπικού”
1. ΠΑΡΑΒΑΣΗ: Για την “μη αναγραφή εργαζομένου στον ισχύοντα πίνακα προσωπικού”
ΠΡΟΣΤΙΜΟ: Από 9.197,10€ έως 10.549,44€ (ανάλογα με την ηλικία και την ιδιότητα του εργαζομένου (μεγαλύτερος ή μικρότερος των 25 ετών, υπάλληλος ή εργατοτεχνίτης)
2. ΠΑΡΑΒΑΣΗ: Υποτροπή στην “μη αναγραφή εργαζομένου στον ισχύοντα πίνακα προσωπικού”
ΠΡΟΣΤΙΜΟ: Από 9.197,10€ έως 10.549,44€, και προσωρινή ή οριστική διακοπή της λειτουργίας συγκεκριμένης παραγωγικής διαδικασίας ή τμήματος ή τμημάτων ή του συνόλου της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης στις οποίες έχει διαπραχθεί η παράβαση
Β. Για παραβάσεις σχετικά με την “Επίδειξη Μισθολογικών Εγγράφων”
1. Μη επίδειξη “Ειδικού Βιβλίου Υπερωριών”
2. Μη επίδειξη “Βιβλίου Ημερήσιων Δελτίων απασχολουμένου προσωπικού οικοδομικών και τεχνικών έργων”
3. Μη επίδειξη εντύπων “ Γνωστοποίησης Όρων Ατομικής Σύμβασης Εργασίας”
4. Μη επίδειξη “Εκκαθαριστικών Σημειωμάτων αποδοχών προσωπικού” για το τελευταίο τουλάχιστον τρίμηνο
ΠΡΟΣΤΙΜΟ: Για κάθε μια από τις παραπάνω παραβάσεις (1 έως και 4) θα επιβάλλεται πρόστιμο ύψους από 300,00€ έως και 5.000,00€ ανάλογα με τον αριθμό απασχολουμένων στην επιχείρηση. Εφόσον υπάρχουν υποκαταστήματα ή χωριστές εγκαταστάσεις λαμβάνονται υπόψη τα άτομα που απασχολούνται στην εγκατάσταση που ελέγχεται.

Α/Α

Αριθμός προσωπικού

Πρόστιμο

1.

Από 1 έως 10 άτομα

300,00€

2.

Από 11 έως 50 άτομα

1.000,00€

3.

Από 51 έως 150 άτομα

2.000,00€

4.

Από 151 έως 250 άτομα

3.000,00€

5.

Από 251 άτομα και άνω

5.000,00€

Τέλος στις Τεχνικές Εταιρείες που δεν θα επιδεικνύουν το “Πιστοποιητικό Ελέγχου Ανυψωτικών Μηχανημάτων” για το κάθε μηχάνημα έργου που έχουν, θα επιβάλλεται πρόστιμο 2.500,00€ ανά μηχάνημα.
Αναφορικά με την διαδικασία επιβολής του προστίμου, καταβολής ή προσφυγής κατά αυτού ισχύουν τα παρακάτω:

ΕΠΙΒΟΛΗ: Εφόσον διαπιστωθεί η παράβαση, συντάσσεται και επιδίδεται “Δελτίο Ελέγχου” που περιγράφει και βεβαιώνει την παράβαση. Το αργότερο σε 5 ημέρες από την επίδοση του Δελτίου Ελέγχου επιδίδεται και η “Πράξη Επιβολής Προστίμου” που καθορίζει και το τελικό ποσό του προστίμου

ΚΑΤΑΒΟΛΗ: Η καταβολή του προστίμου γίνεται στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. μέσα σε 10 ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής της “Πράξης Επιβολής Προστίμου”. Εφόσον η καταβολή γίνει εμπρόθεσμα, η επιχείρηση δικαιούται έκπτωση 30% στο ποσό του προστίμου. Με την εμπρόθεσμη πληρωμή του προστίμου ο εργοδότης έχει την υποχρέωση εντός 5 ημερών από την επομένη της καταβολής του, να καταθέσει στην αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας το σχετικό πρωτότυπο Διπλότυπο Είσπραξης.

ΠΡΟΣΦΥΓΗ: Κατά της παραπάνω “Πράξης Επιβολής Προστίμου” μπορεί ο εργοδότης να ασκήσει προσφυγή ουσίας ενώπιον του αρμοδίου Διοικητικού Πρωτοδικείου μέσα σε 60 ημέρες από την επίδοση της. Την προσφυγή αυτή θα πρέπει να κοινοποιήσει και στην αρμόδια για την επιβολή του προστίμου Επιθεώρηση Εργασίας μέσα στην ίδια προθεσμία. Η μη κοινοποίηση της έχει ως συνέπεια την ακύρωση στην πράξη του δικαιώματος προσφυγής του (ποινή απαράδεκτου). Η προσφυγή δεν αναστέλλει την υποχρέωση καταβολής του προστίμου.

Επισημαίνεται ότι η ισχύς των παραπάνω προστίμων καθώς και των διαδικασιών επιβολής τους ξεκινάει την 15η Σεπτεμβρίου 2013.
Διονύσης Σαμόλης
Συνοδευτικά έγγραφα:


Φορολόγηση των δοσοληπτικών – Αλληλόχρεων Λογαριασμών (‘Άνοιγμα Ταμείου)

ΚΩΔΙΚΑΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ (ΚΦΕ) ν.4172/2013
Φορολόγηση των δοσοληπτικών – Αλληλόχρεων Λογαριασμών (‘Ανοιγμα Ταμείου)

Στον πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο, Κ.Φ.Ε. Ν.41 72/2013, υπάρχουν αρκετά θέματα που θα μας απασχολήσουν από την εφαρμογή του, την 1/1/2014.

Περιμένοντας τις ερμηνευτικές εγκυκλίους που θα εκδοθούν και θα αποσαφηνίζουν την εφαρμογή του, εμείς θα σταθούμε στο άρθρο 13 λόγω της σοβαρότητας που παρουσιάζει.

Το άρθρο αυτό αναφέρεται στη φορολόγηση των παροχών σε είδος, σε φυσικό πρόσωπο, εφόσον η συνολική αξία τους υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ ανά φορολογικό έτος. Τέτοιες είναι οι παροχές σε κινητά τηλέφωνα, αυτοκίνητα, οικίες, ασφάλειες ζωής, οι αλληλόχρεοι δοσοληπτικοί λογαριασμοί κ.α.

Συγκεκριμένα στη παράγραφο 3 του άρθρου αναφέρεται:

<< 3. Οι παροχές σε είδος με τη μορφή δανείου, προς εργαζόμενο ή εταίρο ή μέτοχο από ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα περιβάλλονται τη μορφή έγγραφης συμφωνίας και αποτιμώνται με βάση το ποσό της διαφοράς που προκύπτει μεταξύ των τόκων που θα κατέβαλε ο εργαζόμενος στη διάρκεια του ημερολογιακού μήνα κατά τον οποίο έλαβε την παροχή, εάν το επιτόκιο υπολογισμού των τόκων ήταν το μέσο επιτόκιο αγοράς, όπως ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, κατά τον ίδιο μήνα και των τόκων που τυχόν κατέβαλε ο εργαζόμενος στη διάρκεια του εν λόγω ημερολογιακού μήνα. Σε περίπτωση που δεν υφίσταται έγγραφη συμφωνία δανείου, το σύνολο του αρχικού κεφαλαίου λογίζεται ως παροχή σε είδος. Η προκαταβολή μισθού άνω των τριών (3) μηνών θεωρείται δάνειο.>>

Μέχρι σήμερα (οι αλληλόχρεοι, οι δοσοληπτικοί και τρεχούμενοι λογαριασμοί εταίρων) αντιμετωπίζονταν ως παράβαση των διατάξεων του ν.2190 για όσες εταιρείες ελέγχονται από Ορκωτούς Λογιστές. Ο εκάστοτε φορολογικός ελεγκτής επέβαλε τέλος χαρτοσήμου και καταλόγιζε εισόδημα τόκων (τεκμαρτός υπολογισμός) στην εταιρεία.

Το φυσικό πρόσωπο που έκανε χρήση του λογαριασμού δεν είχε καμία συνέπεια.

Με την εφαρμογή του νέου Κ.Φ.Ε. εκτός των ανωτέρω, υπολογίζεται και φόρος εισοδήματος στο λήπτη. Αν δεν υπάρχει σύμβαση δανείου ολόκληρο το ποσό θα θεωρηθεί ως αυτοτελής παροχή. Αν συναφθεί δάνειο μεταξύ φυσικού προσώπου και εταιρείας, οι τόκοι που θα προκύψουν, κατά την επιστροφή τους θα αποτελέσουν και τεκμήριο διαβίωσης από το λήπτη του δανείου.

Η εφαρμογή του νόμου ανατίθεται στο λογιστή της εταιρείας, ο οποίος πρέπει να υποβάλλει τις σχετικές συμβάσεις δανείου στη ΔΟΥ και να αποδίδει το χαρτόσημο του δανείου και τους φόρους που τυχόν προκύπτουν από την εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων.

Πιστεύουμε ότι όλες οι επιχειρήσεις πρέπει να αντιμετωπίσουν άμεσα τους δοσοληπτικούς λογαριασμούς τους, πριν την εφαρμογή του νόμου.

Γιώργος Δαλιάνης
Διευθύνων Σύμβουλος
ΑΡΤΙΟΝ Φοροτεχνική Λογιστική Α.Ε.


Έλεγχος εμβασμάτων στο εξωτερικό, λίστα Laqarde, προσαύξηση εισοδήματος από διάφορες πηγές, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος

Έλεγχος εμβασμάτων στο εξωτερικό , λίστα Laqarde, προσαύξηση εισοδήματος από διάφορες πηγές, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος

Το υπουργείο Οικονομικών στη προσπάθεια ελέγχου των προαναφερόμενων αντικειμένων ίδρυσε μια ειδική ελεγκτική υπηρεσία.

Το κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου, ( ΚΕ.ΦΟ.ΜΕ.Π) ΠΟΑ. 1124/2013 . Στο κέντρο αυτό έχει ανατεθεί και ο έλεγχος για τα εμβάσματα που στάλθηκαν στο εξωτερικό τη περίοδο 2009, 2010 και 2011 για ποσά που υπερβαίνουν τις 50.000 €.

Πέρα από τον παραπάνω αναφερόμενο έλεγχο, κάθε Έλληνας Φορολογούμενος μπορεί από τώρα και στο εξής σε οποιοδήποτε φορολογικό έλεγχο να κληθεί να συμπληρώσει το έντυπο που ακολουθεί τη παρούσα . Η άρνηση συμπλήρωσης συνεπάγεται πρόστιμο μέχρι 50.000 €.

Τα στοιχεία αυτά θα βοηθήσουν τις φορολογικές αρχές με τη μέθοδο των « Έμμεσων Τεχνικών Ελέγχου » Έγγραφο ΔΕΣ A 1977357 ΕΞ 10.5.2013 να προσδιορίσουν το πραγματικό φορολογητέο εισόδημα των Φυσικών προσώπων.

Οι τεχνικές αυτές είναι:
— Της ανάλυσης ρευστότητας ( source and application of funds method)
— Της καθαρής θέσης (net worth method)
— Των τραπεζικών καταθέσεων και δαπανών σε μετρητά ( bank deposits and expenditure method) και εφαρμόζονται στη διαδικασία τακτικού ελέγχου για το προσδιορισμό του πραγματικού φορολογητέου εισοδήματος στις περιπτώσεις που

α) Υφίσταται αδικαιολόγητος πλουτισμός (περιουσιακά στοιχεία).
β) Πραγματοποιούνται δαπάνες οι οποίες δεν δικαιολογούνται από τα δηλωθέντα εισοδήματα του Φ.Π. (ατομικά ή οικογενειακά).
γ) Υπάρχουν βάσιμες υποψίες ή πληροφορίες (πχ . καταγγελίες .διασταυρώσεις κλπ.) ότι το πραγματικό εισόδημα είναι μεγαλύτερο από το δηλωθέν.

Το ΚΕ.ΦΟ.ΜΕ.Π με βάση όλα τα έσοδα και τα έξοδα, τα περιουσιακά στοιχεία (κινητά και ακίνητα), τις τραπεζικές καταθέσεις θα προσδιορίσει το πραγματικό εισόδημα και αν υπολείπεται από το δηλωθέν, θα επιβάλλει φόρο εισοδήματος και θα αναζητήσει λοιπούς φόρους που τυχόν προκόψουν, όπως ΦΠΑ, χαρτόσημο, ειδική εισφορά, φόρο δωρεάς κλπ.

Οι έλεγχοι αυτοί αφορούν:

1. – Τις 1789 εκκρεμείς υποθέσεις Φ.Π. μεγάλου πλούτου,
2. – Τον έλεγχο των εμβασμάτων στο εξωτερικό για τα έτη 2009,2010 και 2011 ,
3. – Έλεγχο της λίστας Lagarde
4. – Έλεγχο από διασταυρώσεις, τραπεζικών καταθέσεων, κίνησης λογαριασμών για τη μεταφορά κεφαλαίων, διασταυρώσεις ελέγχων του ΣΔΟΕ και λοιπών οργανισμών.

Ο έλεγχος ξεκινάει από το πρώτη μη παραγραφείσα χρήση 2000 μέχρι και τη χρήση 2011. Επαγγελματίες που έχουν τακτοποιήσει τις παλιές τους υποθέσεις με περαιώσεις δεν εξαιρούνται από τη διαδικασία του ελέγχου, γιατί ο αυτός επεκτείνεται στο σύνολο των εισοδημάτων, που δηλώνονται στο έντυπο Ε1, ενώ οι περαιώσεις περιορίζοντο στα εισοδήματα που προκύπτουν από την επαγγελματική δραστηριότητα (έντυπο Ε3).

Ο έλεγχος για τα εμβάσματα δεν θα περιοριστεί μόνο σε αυτά. Θα ελέγξει πρώτα το πίνακα κάλυψης των εμβασμάτων, που προβλέπεται από την ΠΟΑ 1033/ 21 -2-2013 , τη γνησιότητα των εγγράφων που υποβλήθηκαν, αλλά παράλληλα θα επεκταθεί και σε όλα τα εισοδήματα και πως προέκυψαν (αν υπάρχουν επιπλέον) των δηλωθέντων, την ύπαρξη καταθέσεων στην Ελλάδα και πως σχηματίστηκαν αυτές.

Με τις τεχνικές που προαναφέραμε θα προσδιοριστεί το πραγματικό οικογενειακό εισόδημα.

Προς κατανόηση αυτής της μεθόδου ελέγχου θα δώσουμε ένα υποθετικό παράδειγμα.

Φορολογούμενος Ελεύθερος Επαγγελματίας με σύζυγο μη εργαζόμενη και δύο παιδιά ελέγχεται γιατί το 2009 έστειλε 600.000 € στο εξωτερικό. Σύμφωνα με τις σχετικές εγκυκλίους ο Φορολογούμενος υπέβαλλε το σχετικό πίνακα ανάλωσης κεφαλαίου και κάνοντας χρήση φορολογηθέντων εισοδημάτων προέκυπταν ότι την 31.12.2008 είχε εισοδήματα προς ανάλωση 1.500.000 € . Ο έλεγχος όμως για τα έτη 2000 μέχρι 2011 θα χρησιμοποιήσει τις νέες τεχνικές ελέγχου για να προσδιοριστεί το πραγματικό εισόδημα. Για την υπο εξέταση χρήση ο έλεγχος θα ακολουθήσει το ακόλουθο πρόγραμμα.

Θα κάνει απογραφή της περιουσιακής κατάστασης την 1.1.2009 σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία.

Στη κατοχή του υπήρχαν τα ακόλουθα περιουσιακά στοιχεία.
Κατοικία 250 m2 αντικειμενικής αξίας 500.000 €
Εξοχική κατοικία 150m2 αντικειμενικής αξίας 250.000 €
Δύο ΙΧΕ αυτοκίνητα 50.000 €
Συμμετοχή στο κεφάλαιο Α.Ε. μη εισηγμένης ονομαστικής αξίας 300.000 €
Καταθέσεις σε Τράπεζα στην Ελλάδα 600.000 €
Ομόλογα Δημοσίου 700.000 €
Σύνολο περιουσίας την 1.1.2009 : 2.400.000 €

Κατά τη χρήση (1/1/2009 -31/12/2009) ο έλεγχος υπολόγισε τα πραγματικά εισοδήματα του φορολογούμενου.
Κέρδη ατομικής επιχείρησης (δηλωθέντα στο Ε3) 80.000 €
Τόκοι καταθέσεων σε Ελλάδα και εξωτερικό 20.000 €
Τόκοι ομολόγων 30.000 €
Μερίσματα μετοχών από τις συμμετοχές στην ΑΕ 40.000 €
Σύνολο εισοδημάτων 170.000 €

Στη ίδια χρήση κατέβαλε για ατομικές δαπάνες διαβίωσης

  • Στη ΔΕΗ 5.000 €
  • Τηλεφωνία ( σταθερή και κινητή) 4.000 €
  • Ασφάλιση στον ΟΑΕΕ 4.000 €
  • Αγορές μέσω πιστωτικών καρτών 20.000 €
  • Ασφάλιστρα Ι.Χ.Ε. Αυτοκινήτων 1.000 €
  • Ασφάλιστρα ζωής 5.000 €
  • Ασφάλιστρα ακινήτων 1.000 €
  • Δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων και φροντιστήρια 15.000 €
  • Φόρος εισοδήματος και ακινήτων 5.000 €

Σύνολο καταβληθέντων ποσών 59.000 €
Το υπόλοιπο που προκύπτει είναι 111.000 € (170.000 € – 59.000 €)

Ο Φορολογούμενος κατά το έτος αυτό:
α) Ίδρυσε μια νέα Ανώνυμη Εταιρεία και κατέθεσε ως κεφάλαιο το ποσό 150.000 €
β)Έκανε αγορά νέου Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου 50.000 €
γ) Αγόρασε ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου 50.000 €


Σύνολο 250.000 €

Παράλληλα έστειλε σε τράπεζα του εξωτερικού 600.000 €.

Την 31.12.2009 ο έλεγχος κάνοντας απογραφή της περιουσίας διαπίστωσε ότι είχε στη κατοχή του.

  • Την ίδια κατοικία αξίας 500.000 €
  • Το ίδιο εξοχικό 250.000 €
  • Τα δύο παλιά αυτοκίνητα 50.000 €
  • Το αγορασθέν κατά το έτος 2009 Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο 50.000 €
  • Τη παλιά συμμετοχή στο κεφάλαιο ΑΕ ίδιας αξίας με την 1.1.2009: 300.000 €
  • Τη συμμετοχή στη νέα ΑΕ εταιρεία 150.000 €
  • Τραπεζικές καταθέσεις στο εξωτερικό 600.000 €
  • Τραπεζικές καταθέσεις στην Ελλάδα 20.000 €
  • Ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου 750.000 €

Σύνολο περιουσίας 31.12.2009: 2.670.000 €

Κατά το έτος 2009 προκύπτει προσαύξηση περιουσίας κατά 270.000 € (2.670.000 € – 2.400.000 €) Αυτή δικαιολογείται κατά το ποσό των 111.000 € από τα δηλωθέντα πραγματικά εισοδήματα και το υπόλοιπο 159.000 € ( 270.000 € – 111.000 €) θα φορολογηθεί ως εισόδημα του άρθρου 48 του Κ.Φ.Ε. ν.2238/94. Επιπλέον θα επιβαρυνθεί με έκτακτη εισφορά και παράλληλα θα αναζητηθούν και άλλες φορολογίες ,όπως ΦΠΑ ,για αποκρυβέντα έσοδα.

Όπως προκύπτει τα χρήματα που εστάλησαν στο εξωτερικό (600.000 €) δεν δημιουργούν φορολογητέα ύλη ,γιατί καλύπτονται από παλιά δηλωθέντα εισοδήματα.

Κατά το χρόνο υποβολής της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος της χρήσης 2009 ,το έτος 2010 δεν ήταν υποχρεωμένος να αναγράψει τα χρήματα που έδωσε για συμμετοχή του στο κεφάλαιο της ΑΕ, ούτε για την αγορά ομολόγων, ούτε να δηλώσει το υπόλοιπο των καταθέσεων ,γιατί υπήρχε απαλλαγή από το « πόθεν έσχες».

Το έτος 2010 ο φορολογικός έλεγχος θα μπορούσε να ανατρέξει στις πηγές εισοδήματος και στο τρόπο απόκτησής του, με άλλους τρόπους και μεθόδους μέσω της φορολογίας κεφαλαίου και να επιβάλλει φόρο άτυπης δωρεάς ή και να κάνει χρήση του νόμου για τα ξέπλυμα βρώμικου χρήματος τακτική η οποία σπάνια ακολουθείτο.

Σήμερα καθυστερημένα (και στα όρια της συνταγματικής νομιμότητας), με νέες τεχνικές αναζητεί εισοδήματα και επιβάλλει φόρους που στη πλειονότητά τους δεν θα μπορέσουν να εισπραχθούν, λόγω του ύψους της οφειλής η οποία θα προκύψει από φόρους και προσαυξήσεις.

Για να καλύψει αυτά τα εισοδήματα ο φορολογούμενος καλείται να αποδείξει ότι είχε χρήματα στο σεντούκι κατά την απογραφή, πράγμα δύσκολο να το αποδεχτεί ο φορολογικός ελεγκτής. Με κέρδη του ΟΠΑΠ, δωρεές, δάνεια από τρίτους, δάνεια από εταιρείες ιδίων συμφερόντων θα προσπαθήσουν οι φορολογούμενοι να δικαιολογήσουν τη προσαύξηση της περιουσίας.

Πιστεύω ότι με την επιλογή αυτού του τρόπου ελέγχου τίθεται σε ισχύ (έστω άτυπα) το περουσιολόγιο, το οποίο θα έρθει να κλείσει τρύπες του φορολογικού μας συστήματος, να περιορίσει τη φοροδιαφυγή και το ξέπλυμα χρήματος, βρώμικου ή μη.

Συνοδευτικά έγγραφα:

Γιώργος Δαλιάνης
Διευθύνων Σύμβουλος
ΑΡΤΙΟΝ Φοροτεχνική Λογιστική Α.Ε.


Κύρος Βιβλίων

Συνέπειες από τη λήψη Εικονικών – Πλαστών Τιμολογίων Κύρος Βιβλίων – Ανεπάρκεια -Ανακρίβεια. [12/08/2013]

Με τις διατάξεις του ΚΦΑΣ (ν.4093/2012) δεν υπάρχει πρόβλεψη απόρριψης των βιβλίων ως ανεπαρκών ή ανακριβών .Στο άρθρο 14 και στις παραγράφους 1 και 2 αναφέρεται.

Παράγραφος 1.

Με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής ορίζεται ότι, κάθε διάταξη αντίθετη στις διατάξεις των άρθρων 1 -13 δεν ισχύει σε θέματα που ρυθμίζονται από αυτές και παύουν να ισχύουν διοικητικά έγγραφα και εγκύκλιοι που αφορούν και έρχονται σε αντίθεση με τις διατάξεις αυτές.

Παράγραφος 2:
Με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής ορίζεται ότι, όπου από τις κείμενες διατάξεις γίνεται παραπομπή στις διατάξεις του ΚΦΣ (π.δ 99/77 ΦΕΚ Α 34) και του ΚΒΣ (Π.Δ.186/92 ΦΕΚ A 84) μετά την ισχύ του παρόντος Κώδικα νοούνται οι συναφείς διατάξεις των άρθρων 1 -12 του Κώδικα αυτού.
Οι προαναφερθείσες διατάξεις του ΚΦΑΣ δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης για την κατάργηση των διατάξεων του άρθρου 30 του ΚΒΣ π.δ 186/92.
Στο άρθρο 30 προβλεπόταν ανεπάρκεια και Ανακρίβεια για τους εκδότες και λήπτες εικονικών και πλαστών Τιμολογίων, για τη μη εξόφληση των συναλλαγών μέσω τραπέζης με επιταγές κλπ.
Ο ν 4110/2013 τροποποίησε το άρθρο 32 του ΚΦΕ (ν.2238/94) περί εξωλογιστικού προσδιορισμού. Ο εξωλογιστικός προσδιορισμός με τις διατάξεις αυτές περιορίζεται μόνο στη μη τήρηση βιβλίων, στη μη διαφύλαξη βιβλίων και στοιχείων, στη τήρηση κατώτερης κατηγορίας βιβλίων από την προβλεπόμενη και στη μη επίδειξη βιβλίων στο τακτικό έλεγχο μετά από δύο έγραφες προσκλήσεις. Συγκεκριμένα το τροποποιημένο άρθρο 32 του ΚΦΕ αναφέρει.

Άρθρο 32.
Προσδιορισμός ακαθάριστου και καθαρού εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα με αντικειμενικό τρόπο.
1 .-Ο προσδιορισμός του ακαθάριστου και καθαρού εισοδήματος των φυσικών και νομικών προσώπων που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα γίνεται με αντικειμενικό τρόπο στις ακόλουθες περιπτώσεις.

α). Όταν δεν τηρούνται τα προβλεπόμενα βιβλία ή τηρούνται βιβλία απλογραφικά αντί για διπλογραφικά ,δε τηρούνται τα φορολογικά και τα λοιπά προβλεπόμενα έγγραφα, καθώς και τα συνοδευτικά στοιχεία συναλλαγών και καθίστανται αδύνατες οι ελεγκτικές επαληθεύσεις,
β). Όταν δεν διαφυλάσσονται ή δεν προσκομίζονται μετά από δύο τουλάχιστον προσκλήσεις τακτικού φορολογικού ελέγχου, τα τηρούμενα βιβλία, τα φορολογικά στοιχεία και τα λοιπά προβλεπόμενα δικαιολογητικά έγγραφα, καθώς και τα συνοδευτικά στοιχεία συναλλαγών εκτός και εάν υπάρχει δυνατότητα αναπαραγωγής αυτών με αξιόπιστο τρόπο από τον ίδιο τον υπόχρεο ή από τις διασταυρώσεις του ελέγχου.

Με το ν.4174/26-7-2013 (ΦΕΚ A 170) καταργούνται οι διατάξεις της παραγράφου 10 του άρθρου 5 και 1 του άρθρου 6 του ν.2523/97.
Με το Κεφάλαιο ΔΕΚΑΤΟ του ΚΦΔ (ν.4174/13) καθορίζεται νέο σύστημα τόκων, προσαυξήσεων και προστίμων, για τη μη υποβολή δηλώσεων, ανακριβή υποβολή, πρόστιμα παραβάσεων του ΚΦΑΣ.
Σε κανένα σημείο του νόμου δεν αναφέρεται διαφορετική αντιμετώπιση για τη λήψη ή έκδοση Εικονικών συναλλαγών.

Στο άρθρο 55 διατυπώνει (ορίζει) την έννοια της φοροδιαφυγής για εικονικές συναλλαγές και στη παράγραφο 2 καθορίζει τις ποινές και τα πρόστιμα τα οποία είναι επιεικέστερα σε σύγκριση με προηγούμενους νόμους.
Ταυτόχρονα παρέχεται το δικαίωμα σε εκκρεμείς σε οποιαδήποτε στάδιο, υποθέσεις προστίμων να κλείσουν με το νέο καθεστώς. Αναλυτικά τις προθεσμίες υποβολής αιτήσεων είναι σημειωμένες μέσα στο κείμενο των κρίσιμων παραγράφων του άρθρου 66 του ΚΦΔ (ν.4174/26-7-2013)

Άρθρο 66
Μεταβατικές διατάξεις 1
2.Ειδικά οι διατάξεις των άρθρων του Κεφαλαίου 10 του κώδικα ισχύουν για τις παραβάσεις που διαπράττονται από την ημερομηνία ισχύος αυτού (1 -1-2014) με εξαίρεση την παράγραφο 2 του
άρθρου 55,το οποίο ισχύει για παραβάσεις που διαπράττονται από τη δημοσίευση του παρόντος (26-7-2013)
Η παράγραφος 10 του άρθρου 5 και η παράγραφος 1 του άρθρου 6 του ν.2523/97 καταργούνται από τη δημοσίευση του παρόντος (26-7-2013).
3. Εξαιρετικά οι διατάξεις του άρθρου 55 παρ.2 του Κώδικα είναι δυνατόν να εφαρμοστούν και για παραβάσεις που διαπράχθηκαν έως το χρόνο δημοσίευσης αυτού και επισύρουν πρόστιμα των άρθρων 5 παρ.10 και 6 του ν.2523/97 ανεξάρτητα από το χρόνο διαπίστωσής τους, εφόσον το νέο καθεστώς του άρθρου 54 του Κώδικα επιλεγεί ως ευνοϊκότερο από τον υπόχρεο, για το σύνολο των παραβάσεων που περιέχονται στην ίδια πράξη ή απόφαση επιβολής προστίμου, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα κατωτέρω, ανά κατηγορία υποθέσεων:

α. Για τις υποθέσεις για τις οποίες δεν έχουν εκδοθεί Αποφάσεις Επιβολής Προστίμου( Α.Ε.Π.) μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης του Κώδικα, εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα εντός ανατρεπτικής προθεσμίας δεκαπέντε (15) ημερών από τη κοινοποίηση της σχετικής Α.Ε.Π. Εξαιρετικά, για τις υποθέσεις της περίπτωσης αυτής οι σχετικές Α.Ε.Π. μπορεί να εκδοθούν απευθείας με βάση το νέο καθεστώς, εφόσον πριν την έκδοσή τους ο υπόχρεος υποβάλλει ανέκκλητη δήλωση επιλογής των διατάξεων που ισχύουν κατά το χρόνο έκδοσης της Α.Ε.Π.
β). Για τις υποθέσεις έχουν εκδοθεί Α.Ε.Π. μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης του Κώδικα και δεν βρίσκονται ακόμη σε στάδιο διοικητικής επίλυσης της διαφοράς κατόπιν αιτήματος διοικητικού συμβιβασμού ή άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας σαράντα πέντε (45) ημερών από τη δημοσίευσή του Κώδικα. (Μέχρι 9/9/2013)
γ). Για τις υποθέσεις για τις οποίες έχουν εκδοθεί Α.Ε.Π. και βρίσκονται σε στάδιο διοικητικής επίλυσης της διαφοράς κατόπιν αιτήματος διοικητικού συμβιβασμού ή άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής, εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα εντός ανατρεπτικής προθεσμίας σαράντα πέντε (45) ημερών από τη δημοσίευση του Κώδικα. ( Μέχρι 9/9/2013)

5. – Στις παραπάνω περιπτώσεις α και β της παραγράφου 4,αρμόδιος για την έκδοση της πράξης επιβολής των προστίμων με ευνοϊκότερο καθεστώς είναι ο Προϊστάμενος της Αρχής που εξέδωσε την πράξη. Κατά της πράξης αυτής που εκδίδεται στη βάση του ευνοϊκότερου καθεστώτος δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις περί δικαστικού και διοικητικού συμβιβασμού. Στη παραπάνω περίπτωση γ της παραγράφου 4 το ευνοϊκότερο καθεστώς εφαρμόζεται στο πλαίσιο του διοικητικού συμβιβασμού ή ενδικοφανούς προσφυγής. Ο διοικητικός συμβιβασμός ή η αποδοχή της απόφασης επί της ενδικοφανούς προσφυγής με βάση το ευνοϊκότερο καθεστώς δεν έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των προστίμων σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία. Το αίτημα για υπαγωγή στο ευνοϊκότερο καθεστώς υποβάλλεται στην αρμόδια Αρχή ή στην αρμόδια επιτροπή των άρθρων 70Α και 70Β του ν.2238/94 κατά περίπτωση.

6. – Για τις υποθέσεις προστίμων των άρθρων 5 παρ.10 και 6 του ν. 2523/97,οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων και του Σ.τ.Ε. κατά τη δημοσίευση του παρόντος οι υπόχρεοι δύνανται με αίτησή τους η οποία υποβάλλεται στη φορολογική αρχή που εξέδωσε την πράξη, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας εξήντα (60) ημερών από τη δημοσίευση του Κώδικα (Μέχρι την 24/9/2013) ή σε περίπτωση που κατά το χρόνο δημοσίευσης του κώδικα εκκρεμεί η έκδοση απόφασης μετά από συζήτηση, σε τριάντα (30) ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 4 να ζητήσουν το δικαστικό συμβιβασμό με βάση το ευνοϊκότερο καθεστώς για το σύνολο των προστίμων ανά καταλογιστική πράξη. Αρμόδιος για τη διενέργεια του συμβιβασμού είναι ο Προϊστάμενος της αρχής που εξέδωσε την πράξη. Στην περίπτωση αυτή, η σχετική δίκη καταργείται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 142 και 143,παράγραφος 7 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας αφού υποβληθεί αντίγραφο του πρακτικού συμβιβασμού στο αρμόδιο δικαστήριο. Η διάταξη του τελευταίου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου του άρθρου αυτού εφαρμόζεται αναλόγως.

7. – Εξαιρετικά οι διατάξεις της υποπερίπτωσης δδ της περίπτωσης γ της παραγράφου 2 του άρθρου 55 του Κώδικα είναι δυνατόν να εφαρμοστούν και για παραβάσεις που διαπράχθηκαν μέχρι το χρόνο έναρξης ισχύος αυτού, ανεξάρτητα από το χρόνο διαπίστωσής τους εφόσον το νέο καθεστώς του άρθρου 55 του Κώδικα επιλεγεί ως ευνοϊκότερο από τον υπόχρεο, για το σύνολο των παραβάσεων που περιέχονται στην ίδια πράξη ή απόφαση επιβολής προστίμου.

8. –Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα καθορίζεται η διαδικασία βεβαίωσης και καταβολής των ποσών που προκύπτουν μετά τον επαναυπολογισμό των προστίμων κατά τις διατάξεις του Κώδικα, κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 4 και 5 του άρθρου αυτού.

9. – Υποθέσεις που εμπίπτουν στις διατάξεις των παραγράφων 3,4 και 5 του παρόντος άρθρου, για τις οποίες δεν υποβάλλεται αίτηση για την Ειδική Διαδικασία του άρθρου 63 του Κώδικα, κρίνονται με βάση τις διατάξεις που ίσχυαν, κατά το χρόνο διάπραξης της παράβασης.

10. – Ποσά που τυχόν έχουν καταβληθεί, πέραν αυτών που προκύπτουν από την εφαρμογή των παραγράφων 3,4 και 5 του παρόντος, δεν επιστρέφονται.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΛΙΑΝΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΑΡΤΙΟΝ Φοροτεχνική Λογιστική Α.Ε.


Τεκμηρίωση τιμών ενδοομιλικών συναλλαγών (Transfer Pricing)

Πότε, πώς και ποιες οι κυρώσεις των μη συμμορφωμένων υπόχρεων εταιρειών

Των Κωνσταντίνου Νιφορόπουλου (Ορκωτός Ελεγκτής-Λογιστής)
και Κωστή Ν. Ντρούκα, MSc (Οικονομολόγος – Σύμβουλος Επιχειρήσεων)

Το άρθρο 11 του Ν. 4110/2013 «Ρυθμίσεις στη φορολογία εισοδήματος, ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομικών και λοιπές διατάξεις» παρουσιάζει σημαντικές μεταβολές τόσο στην απεικόνιση και υποβολή, όσο και στον έλεγχο της τεκμηρίωσης των τιμών των ενδοομιλικών συναλλαγών.

Αρχικά, η Κατάσταση των Ενδοομιλικών Συναλλαγών, του άρθρου 26 παρ.4 Ν. 3728/2008 καταργείται, και πλέον οι υπόχρεες εταιρείες θα υποβάλλουν ηλεκτρονικά Συνοπτικό Πίνακα Πληροφοριών στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών (ΓΓΠΣ). Ο εν λόγω πίνακας, θα αποτελεί ένα είδος φόρμας εισαγωγής δεδομένων και θα περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργική ταυτότητα της επιχείρησης, όπως τον όμιλο στον οποίο ανήκει, τις λειτουργίες που επιτελεί και τους κινδύνους που αναλαμβάνει, καθώς και κατάλογο με τις ενδοομιλικές συναλλαγές προς τεκμηρίωση, οι οποίες πραγματοποιούνται εντός της οικείας διαχειριστικής περιόδου και σύντομη περιγραφή της μεθόδου τεκμηρίωσης που εφαρμόζεται. Παρόλα αυτά και ενώ απομένει λιγότερο από ένας μήνας έως την καταληκτική ημερομηνία (10η Μαΐου) για την υποβολή του Συνοπτικού Πίνακα Πληροφοριών, η συγκεκριμένη εφαρμογή δεν είναι ακόμα διαθέσιμη από το “site” της ΓΓΠΣ.

Όσον αφορά στις κυρώσεις και για την καλύτερη κατανόηση των σχετικών προστίμων, θα πρέπει να χωρίσουμε τις οικονομικές χρήσεις σε δύο χρονικές περιόδους, ανάλογα με την ισχύ του παλαιού και του νέου νομοθετικού πλαισίου.

1. Πρόστιμα – Κυρώσεις (Για οικονομικές χρήσεις 2008 – 2011)

Με βάση το άρθρο 26 του Ν. 3728/2008 του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και τις μετέπειτα ερμηνευτικές εγκυκλίους τα πρόστιμα ή/και κυρώσεις αφορούν στα εξής:

1. Αυτοτελές χρηματικό πρόστιμο, ίσο με το 10% της αξίας των συναλλαγών, για τις οποίες δεν τέθηκε στην διάθεση του ελέγχου ο οικείος φάκελος τεκμηρίωσης ή δεν υποβλήθηκαν εμπρόθεσμα οι προβλεπόμενες καταστάσεις ενδοομιλικών συναλλαγών.

2. Χρηματικό πρόστιμο 5.000 ευρώ για την μη τήρηση της αρχής των ίσων αποστάσεων.

Όσον αφορά τις κυρώσεις για το Υπουργείο Οικονομικών στο άρθρο 39 & 39Α αναφέρεται ότι, αν κατά το φορολογικό έλεγχο διαπιστωθεί η μη τήρηση ή ελλιπής τήρηση των στοιχείων ή αν τα στοιχεία τεκμηρίωσης αυτά δεν τεθούν στη διάθεση της φορολογικής αρχής μέσα στην προθεσμία των 30 ημερών, επιβάλλεται ειδικό πρόστιμο ίσο με το είκοσι τοις εκατό (20%) της αξίας των συναλλαγών για τις οποίες δεν τηρήθηκαν ή τηρήθηκαν ελλιπώς ή δεν τέθηκαν υπόψη της φορολογικής αρχής τα στοιχεία τεκμηρίωσης.

2. Πρόστιμα – Κυρώσεις (Για οικονομικές χρήσεις από 2012 και έπειτα….)

1. Σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής του συνοπτικού πίνακα πληροφοριών επιβάλλεται αυτοτελές πρόστιμο υπολογιζόμενο σε ποσοστό 1/1000 των δηλούμενων ακαθάριστων εσόδων της υπόχρεης σε υποβολή επιχείρησης. Το παραπάνω πρόστιμο δεν μπορεί να είναι μικρότερο των χιλίων (1.000) ευρώ και μεγαλύτερο των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ.

2. Σε περίπτωση μη υποβολής του συνοπτικού πίνακα πληροφοριών ή μη διάθεσης του φακέλου τεκμηρίωσης στην αρμόδια ελεγκτική αρχή, επιβάλλεται αυτοτελές πρόστιμο υπολογιζόμενο σε ποσοστό ένα εκατοστό (1/100) των δηλουμένων ακαθάριστων εσόδων της υπόχρεης σε υποβολή επιχείρησης. Το παραπάνω πρόστιμο δεν μπορεί να είναι μικρότερο των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ και μεγαλύτερο των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο γεγονός ότι στις περιπτώσεις που προκύπτει ένα εύρος τιμών ή κέρδους, το οποίο γίνεται δεκτό από τη φορολογική αρχή, οι τιμές των ενδοομιλικών συναλλαγών προσδιορίζονται σε οποιαδήποτε τιμή ή ποσοστό κέρδους εντός του αποδεκτού εύρους. Αν όμως το εύρος που προκύπτει δεν γίνεται αποδεκτό από τη φορολογική αρχή, η τελευταία προσδιορίζει τις τιμές των ενδοομιλικών συναλλαγών στην τιμή της διαμέσου.

Σημαντικές εξαιρέσεις επί των προστίμων:

Ειδικά για υποθέσεις εκπρόθεσμης υποβολής της κατάστασης που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 26 του ν. 3728/2008, για τις οποίες μέχρι τη δημοσίευση του Ν. 4110/2013, δεν έχει βεβαιωθεί το προβλεπόμενο πρόστιμο, επιβάλλεται επίσης το αυτοτελές πρόστιμο του 1/1000 των δηλούμενων ακαθάριστων εσόδων της υπόχρεης σε υποβολή επιχείρησης. Το παραπάνω πρόστιμο δεν μπορεί να είναι μικρότερο των χιλίων (1000) ευρώ και μεγαλύτερο των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ).

Όλα τα ανωτέρω, αφορούν τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις που πραγματοποιούν ενδοομιλικές συναλλαγές που ξεπερνούν αθροιστικά τις 100.000 ευρώ, για επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών έως και 5 εκ. ευρώ, ενώ για τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις με μεγαλύτερο των 5 εκ. ευρώ τζίρο, το όριο προς τεκμηρίωση αυξάνεται στα 200.000 ευρώ αθροιστικά. Τα εν λόγω όρια, όπως ορίζονται στον Ν.4110/2013, προκαλούν μία σχετική ασάφεια όσον αφορά στο ύψος των συναλλαγών που πραγματικά υπόκεινται σε τεκμηρίωση. Για παράδειγμα, αν μεταξύ δύο συνδεδεμένων επιχειρήσεων πραγματοποιηθούν συναλλαγές α) 93.000 € και β) 9.000 €, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ακόμα και η συναλλαγή των 9.000 € θα τύχει τεκμηρίωσης!? Με την προϋπόθεση ότι ισχύει η προαναφερόμενη καταληκτική ημερομηνία της 10ης Μαΐου, θεωρούμε ότι η σχετική Υπουργική απόφαση θα πρέπει να εκδοθεί άμεσα (η αρχική ημερομηνία ήταν στις 23-02-2013) ούτως ώστε να δοθούν όλες οι απαραίτητες διευκρινίσεις στις πρακτικές ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου. Σε αντίθετη περίπτωση δεν θα υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος για να προβούν όλοι οι εμπλεκόμενοι, ελεγχόμενοι και ελεγκτές, στις απαραίτητες ενέργειες ορθολογικής τεκμηρίωσης αφενός και ουσιαστικού ελέγχου αφετέρου.


Καταχώρηση των φορολογικών αναμορφώσεων σε λογαριασμούς τάξεως

Καταχώρηση των φορολογικών αναμορφώσεων σε λογαριασμούς τάξεως [20/3/2013]

Το Ετήσιο Φορολογικό Πιστοποιητικό που προβλέπεται από τις διατάξεις της παραγράφου 5 του άρθρου 82 του ν.2238/1994, όπως είναι ήδη γνωστό, αφορά τις Α.Ε. και Ε.Π.E των οποίων οι ετήσιες οικονομικές καταστάσεις ελέγχονται υποχρεωτικά από νόμιμους ελεγκτές και ελεγκτικά γραφεία που είναι εγγεγραμμένα στο δημόσιο Μητρώο του ν.3693/2008, βάσει γενικών ή ειδικών διατάξεων της ισχύουσας νομοθεσίας.

Η παρούσα ανάλυση έχει ως στόχο να προτείνει έναν τρόπο λογιστικής καταχώρησης-από τους πολλούς δυνατούς τρόπους-για την κάλυψη της υποχρέωσης που έχουν οι επιχειρήσεις από 1/1/2012 σύμφωνα με την απόφαση με αριθμ. πρωτ. ΔΗΜΕΣ 1156477 ΕΞ 16.11.2011, να καταχωρούν σε λογαριασμούς τάξεως τα ποσά των φορολογικών αναμορφώσεων σε μηνιαία τουλάχιστον βάση.

Ο προτεινόμενος τρόπος καταχώρησης, πρέπει να εκτιμηθεί στα πλαίσια των αναγκών και των δυνατοτήτων κάθε επιχείρησης και υπό την αίρεση των αναλυτικών λογιστικών οδηγιών, που ενδεχομένως θα δοθούν από τα αρμόδια όργανα (Σ.Λ.Ο.Τ). Πρέπει να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι σε καμία περίπτωση η πρότασή δεν πρέπει να θεωρηθεί ως η καταλληλότερη για κάθε επιχείρηση και κάθε λογιστήριο.

Του Κωνσταντίνου Νιφορόπουλου
Ορκωτός Ελεγκτής– Λογιστής

Διαβάστε περισσότερα εδώ


Αμφισβήτηση τεκμηρίων διαβίωσης

Με το άρθρο 16 του Κ.Φ.Ε ο νομοθέτης θέσπισε τα τεκμήρια διαβίωσης, με σκοπό να συλλάβει τη φορολογητέα ύλη που διαφεύγει της φορολογίας.

Με την επιβολή των τεκμηρίων δεν επιβάλλεται φόρος επί πλασματικής φορολογητέας ύλης, αλλά καθιερώνεται ειδική μέθοδος εξεύρεσης υπαρκτής μεν αλλά μη εμφανούς φορολογητέας ύλης (ΣτΕ 4897/1987).

Παράλληλα όμως το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο κατά πάγιο τρόπο (ΣτΕ 2779/1994,622/1993,1694/1990) ορίζει και τους όρους σύμφωνα με τους οποίους είναι συνταγματικά ανεκτή η θέσπιση των τεκμηρίων: <<….. δεν αποκλείεται η θέσπιση, κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο, αρκεί τα τεκμήρια αυτά να ανταποκρίνονται στα δεδομένα της κοινής πείρας κατά τη βάση τους και το συμπεράσματα τους…Η καθιέρωση τεκμηρίων με τα ανωτέρω χαρακτηριστικά (δηλαδή κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο και ανταποκρινομένων στα δεδομένα της κοινής πείρας) και μάλιστα μαχητών, συνάδει με τα άρθρα 4 παρ.5 και 78 του Συντάγματος>>

Επίσης το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που ασχολήθηκε με το θέμα, έκρινε ότι σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ τα Κράτη οφείλουν να περιορίζουν τα τεκμήρια εντός ελλόγων κριτηρίων. Επιπλέον μπορεί να συναχθεί ότι η θέσπιση αμάχητων τεκμηρίων αντιτίθεται προς το συνταγματικό δικαίωμα της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.

Το ύψος όμως των τεκμηρίων καθορίζεται από τις εκάστοτε ταμειακές ανάγκες του Δημοσίου και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ανταποκρίνονται στη λογική.

Η θέσπιση των τεκμηρίων έγεινε για τη καταπολέμιση της φοροδιαφυγής και την φορολόγηση αυτών που διαφεύγουν.

Για τους συνεπείς φορολογούμενους οι τεκμαρτές δαπάνες αφαιρούνται από τα διαθέσιμα φορολογηθέντα κεφάλαια και δεν μπορούν να τα επικαλεσθούν για την αγορά περιουσιακών στοιχείων

Παρατηρείται το φαινόμενο η τεκμαρτή δαπάνη συντήρησης ενός αυτοκινήτου να είναι πολλαπλάσια της αγορέας αξίας.

Για τα εταιρικά ιδιωτικής χρήσεως αυτοκίνητα των οποίων το κόστος αγοράς και συντήρησης βαρύνουν αποκλειστικά τις επιχειρήσεις, τα τεκμήρια βαρύνουν τους διοικούντες με την ίδια λογική.

Σήμερα πολλοί φορολογούμενοι που έστειλαν τα χρηματά τους στο εξωτερικό,παρ ότι είχαν δηλώσει αρκετά κέρδη και είχαν φορολογηθεί, βλέπουν τα διαθεσιμά τους κεφάλαια να εξανεμίζονται μετα την εφαρμογή τεκμηρίων σε αυτούς και θα κληθούν να καταβάλουν φόρο για αδικαιολόγητο πλουτισμό.

Πιστεύουμε ότι με το τρόπο αυτό επιβάλλεται φόρος στα ήδη φορολογηθέντα εισοδήματα και οι φορολογούμενοι θα προσφύγουν στη Δικαιοσύνη, αμφισβητώντας το αμάχητο των τεκμηρίων.

Όλα αυτά θα λυθούν με την εφαρμογή του περιουσιολογίου και όσο αυτό καθυστερεί θα δημιουργούνται προβλήματα και δυσλειτουργίες στην απονομή δικαιοσύνης και την είσπραξη των φόρων.

Επιπλέον διατηρείται η αναστάτωση και η αβεβαιότητα στην αγορά και τα καταστροφικά αποτελέσματα αγγίζουν πλέον τους πάντες.

Στοίχημα πρέπει να είναι η επιστροφή των χρημάτων στην Ελλάδα και η τόνωση του κατεστραμμένου Τραπεζικού συστήματος που φυσικά και αυτό ευθύνεται για την φυγή των κεφαλαίων και για σειρά άλλων πράξεων που εξέθρεψε τη φοροδιαφυγή.

Γιώργος Δαλιάνης

Διευθύνων σύμβουλος ΑΡΤΙΟΝ ΑΕ


ΚΦΑΣ 2013 – Συμψηφισμός Αμοιβαίων Ανταπαιτήσεων

ΚΦΑΣ 2013 – Συμψηφισμός Αμοιβαίων Ανταπαιτήσεων

Με τις διατάξεις της παρ. 6, αρθ. 10 του ΚΦΑΣ όπως αυτές αναλύονται στην ΠΟΛ1004/2013, επιτρέπεται ο συμψηφισμός αμοιβαίων ανταπαιτήσεων μεταξύ των αντισυμβαλλομένων, ανεξαρτήτως ύψους της αξίας της συναλλαγής και της σχέσης μεταξύ των αντισυμβαλλομένων.

Διευκρινίζεται επίσης ότι, επιτρέπονται οι συμψηφισμοί που θα γίνονται από 1/1/2013 και εφεξής,για τις αμοιβαίες ανταπαιτήσεις μεταξύ των αντισυμβαλλομένων που προκύπτουν από φορολογικά στοιχεία που έχουν εκδοθεί πριν την 1 /1 /2013.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ-ΔΙΑΤΑΓΕΣ:

ΚΦΑΣ
Άρθρο 10

Διασταυρώσεις και Απόδειξη Συναλλαγών

Για την απόδειξη της συναλλαγής από το λήπτη φορολογικού στοιχείου που αφορά αγορά αγαθών ή λήψη υπηρεσιών αξίας τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και άνω απαιτείται η τμηματική ή ολική εξόφληση να γίνεται μέσω τραπεζικού λογαριασμού ή με επιταγή έκδοσης του λήπτη του στοιχείου. Σε περίπτωση εκχώρησης

επιταγών τρίτων εκδίδεται άμεσα λογιστική απόδειξη εκχώρησης αξιογράφων, στην οποία αναγράφονται τα στοιχεία των εκχωρούμενων επιταγών.

Με επιταγή του αγοραστή ή με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό αποκλειστικά και μόνο εξοφλούνται επίσης, μερικά ή ολικά, και τα φορολογικά στοιχεία αξίας τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και άνω, που αφορούν αγορές αγροτικών προϊόντων από πρόσωπο που παράγει τα προϊόντα αυτά, καθώς επίσης και το ποσό που αποδίδεται από τον αντιπρόσωπο στον εντολέα, επίσης πρόσωπο που παράγει τα ως άνω αγροτικά προϊόντα, για τις διενεργηθείσες πωλήσεις των προϊόντων αυτών, για λογαριασμό του, με βάση την εκκαθάριση της παραγράφου 7 του άρθρου 6, μετά την αφαίρεση της δικαιούμενης προμήθειας. Από την ως άνω υποχρέωση εξαιρούνται τα πρόσωπα της παραγράφου 1 του άρθρου 3.

Κατ’ εξαίρεση, των αναφερομένων στα προηγούμενα εδάφια, επιτρέπεται ο συμψηφισμός αμοιβαίων ανταπαιτήσεων μεταξύ των αντισυμβαλλομένων.

ΠΟΛ 1004/4.1.2013

Παράγραφος 6.

Απόδειξη συναλλαγών.

Με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής τίθεται όριο για τις συναλλαγές μεταξύ υπόχρεων απεικόνισης συναλλαγών αξίας 3.000 ευρώ και άνω, η εξόφληση των οποίων πρέπει να γίνεται αποκλειστικά μέσω τραπεζικών λογαριασμών ή με επιταγή έκδοσης του λήπτη του στοιχείου. Για την εφαρμογή της παρούσαςδιάταξης εξακολουθούν να ισχύουν τα όσα έχουν γίνει δεκτά από τη Διοίκηση και δεν αντίκεινται στις διατάξεις του παρόντος Κώδικα, βάσει των μεταβατικών διατάξεων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 14του παρόντος.

Το όριο αξίας των συναλλαγών για αγορές αγροτικών προϊόντων που εξοφλούνται υποχρεωτικά μέσωτραπεζικού λογαριασμού ή με επιταγή του αγοραστή αναπροσαρμόζεται από το ποσό των 1.000 ευρώ στο ποσό των 3.000 ευρώ.

Επισημαίνεται ότι, με τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου επιτρέπεται ο συμψηφισμός αμοιβαίων ανταπαιτήσεων μεταξύ των αντισυμβαλλομένων, ανεξαρτήτως ύψους της αξίας της συναλλαγής και της σχέσης μεταξύ των αντισυμβαλλομένων. Διευκρινίζεται επίσης ότι, επιτρέπονται οι συμψηφισμοί που θα γίνονται από 1/1/2013 και εφεξής, για τις αμοιβαίες ανταπαιτήσεις μεταξύ των αντισυμβαλλομένων που προκύπτουν από φορολογικά στοιχεία που έχουν εκδοθεί πριν την 1 /1 /2013.

04.02.2013

Για την ΑΡΤΙΟΝ

ΣΑΜΟΛΗΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ


ΚΦΑΣ – Αυτοτιμολόγηση για Συναλλαγές Μεταξύ Ελληνικών Εταιρειών

Αυτοτιμολόγηση – «Παραστατικό συμφωνίας ανάθεσης»

Με τις διατάξεις της παρ. 17, αρθ. 6 του ΚΦΑΣ όπως αυτές αναλύονται στην ΠΟΛ 1004/2013, ορίζονται οι σε ισχύ διαδικασίες και προϋποθέσεις της Ανάθεσης Τιμολόγησης – Αυτοτιμολόγησης.

Η βασική προϋπόθεση βάση της οποίας μπορεί να πραγματοποιηθεί η αυτοτιμολόγηση, είναι η ύπαρξη σε ισχύ πριν την έκδοση του πρώτου παραστατικού, «Συμφωνίας Ανάθεσης» που να αποδεικνύεται με οποιονδήποτε πρόσφορο τρόπο (π.χ. έγγραφη, email κτλ) και που από αυτήν να προκύπτουν κατ ελάχιστον τα παρακάτω:

Α. η ακριβής διεύθυνση της εγκατάστασης από την οποία θα εκδίδονται τα τιμολόγια
Β. η ρητή αποδοχή της συγκεκριμένης διαδικασίας, που καθορίζεται με το άρθρο αυτό
Γ. οι όροι της τιμολόγησης
Δ. οι διαδικασίες αποδοχής του κάθε τιμολογίου από τον υπόχρεο απεικόνισης συναλλαγών

Τα εκδιδόμενα τιμολόγια από τον πελάτη για λογαριασμό του προμηθευτή του πρέπει να αναγράφουν κατ ελάχιστον τα παρακάτω στοιχεία:

Α. τα πλήρη στοιχεία του πελάτη (ξεχωριστά και με σαφή αναφορά στην ιδιότητα του «πελάτη»)
Β. τα πλήρη στοιχεία του προμηθευτή για λογαριασμό του οποίου εκδίδονται (ξεχωριστά και με σαφή αναφορά στην ιδιότητα του «υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών»)

Το τιμολόγιο εκδίδεται στο όνομα και για λογαριασμό του «υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών» – προμηθευτή και με την ένδειξη «αυτοτιμολόγηση»

Τέλος δεν υπάρχει υποχρέωση έκδοσης των στοιχείων από ιδιαίτερη σειρά κατά προμηθευτή.

Κατά τα λοιπά τα τιμολόγια που εκδίδονται με την διαδικασία της αυτοτιμολόγησης έχουν τις ίδιες προδιαγραφές με τα απλά τιμολόγια.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ- ΔΙΑΤΑΓΕΣ:

Άρθρο 6

Τιμολόγηση Συναλλαγών

17. Τα πρόσωπα που εκδίδουν τιμολόγιο εξ ονόματος και για λογαριασμό του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών μπορεί να είναι εγκατεστημένα στην Ελλάδα, σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε τρίτη χώρα, με τους ακόλουθους όρους και προϋποθέσεις:

α) Τα πρόσωπα αυτά να είναι υποκείμενα στο φόρο στη χώρα εγκατάστασής τους. Ειδικά, όταν τα πρόσωπα αυτά είναι εγκατεστημένα σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή ανάλογης εμβέλειας με την προβλεπόμενη από τις διατάξεις του ν. 1402/1983 (Α’ 167), του ν. 1914/1990 (Α’ 178) και τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2003 (Επίσημη Εφημερίδα L 264/2003, σελ. 1-11) θα πρέπει να αποδεικνύεται η άσκηση δραστηριότητας από τα πρόσωπα αυτά στη χώρα εγκατάστασής τους από επίσημο έγγραφο της οικείας φορολογικής αρχής.

β) Να υπάρχει προηγούμενη συμφωνία, πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου, μεταξύ τους που αποδεικνύεται με οποιονδήποτε πρόσφορο τρόπο και από την οποία να προκύπτουν, μεταξύ άλλων, η ακριβής διεύθυνση της εγκατάστασης από την οποία θα εκδίδονται τα τιμολόγια, η ρητή αποδοχή της συγκεκριμένης διαδικασίας, που καθορίζεται με το άρθρο αυτό, οι όροι της τιμολόγησης, καθώς και οι διαδικασίες αποδοχής του κάθε τιμολογίου από τον υπόχρεο απεικόνισης συναλλαγών.

Ειδικά, στην περίπτωση έκδοσης τιμολογίων από τον πελάτη ή τον τρίτο που είναι εγκατεστημένος σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή με την προβλεπόμενη από τις διατάξεις του ν. 1402/1983, του ν. 1914/ 1990 και τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2003, η ανωτέρω συμφωνία απαιτείται να έχει καταρτισθεί εγγράφως, η οποία να έχει κατατεθεί πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου στην αρμόδια M.Ο.Υ. του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών για λογαριασμό του οποίου ο πελάτης ή ο τρίτος εκδίδει τιμολόγια.

γ) Τα εκδιδόμενα τιμολόγια από τον πελάτη του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών ή τον τρίτο πρέπει να φέρουν τα πλήρη στοιχεία του πελάτη ή του τρίτου, καθώς και του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών για λογαριασμό του οποίου εκδίδονται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις του παρόντος νόμου διακριτά και με σαφή αναφορά στην ιδιότητα εκάστου. Ο πελάτης ανεξάρτητα του τόπου εγκατάστασής του εκδίδει το τιμολόγιο στο όνομα και για λογαριασμό του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών με την ένδειξη «αυτοτιμολόγηση».

δ) Για τα τιμολόγια που εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού.

Ερμηνευτική: ΠΟΛ.1004/4.1.2013

Παράγραφος 17.

Ανάθεση τιμολόγησης – Αυτοτιμολόγηση.

Με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής, ορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις, βάση των οποίων πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα στην Ελλάδα, σε άλλα κράτη – μέλη της Ε.Ε. ή σε τρίτη χώρα, μπορεί να εκδίδουν τιμολόγιο εξ ονόματος και για λογαριασμό του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών.

Σημειώνεται ότι, με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής, ενσωματώνονται ουσιαστικά στο άρθρο 6 του Κ.Φ.Α.Σ., οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 18α του προϊσχύσαντος Κ.Β.Σ. (Π.M. 186/1992), περί ανάθεσης τιμολόγησης, με βάση τη σχετική Οδηγία 2006/112/ΕΚ όπως αυτή τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2010/45/EE του Συμβουλίου της Ε.Ε., επέρχονται δε ορισμένες μεταβολές, οι οποίες συνοψίζονται στις εξής:

α) Δεν απαιτείται πλέον, ως προϋπόθεση για την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων, η κατάρτιση έγγραφης συμφωνίας και η κατάθεση αυτής, πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου, στην αρμόδια M.Ο.Υ. του επιτηδευματία, για λογαριασμό του οποίου ο πελάτης ή ο τρίτος εκδίδει τιμολόγια, αρκεί η ύπαρξη προηγουμένως συμφωνίας (πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου) μεταξύ τους, η οποία μπορεί να αποδεικνύεται με οποιονδήποτε πρόσφορο τρόπο (π.χ. ενδεικτικά ανταλλαγή email, επιστολών κλπ.).

Επισημαίνεται ότι, η προϋπόθεση περί της κατάρτισης έγγραφης συμφωνίας και περαιτέρω κατάθεσης αυτής στην αρμόδια M.Ο.Υ. του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών, για λογαριασμό του οποίου ο πελάτης ή ο τρίτος εκδίδει τιμολόγια, πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου, παραμένει ειδικά στην περίπτωση έκδοσης τιμολογίων από τον πελάτη ή τον τρίτο, που είναι εγκατεστημένος σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή, ανάλογης εμβέλειας με την προβλεπόμενη από τις σχετικές διατάξεις του ν. 1402/1983, του ν. 1914/1990 και του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμ. 1798/2003 του Συμβουλίου της 7/10/2003.

β) Σε περίπτωση έκδοσης τιμολογίων στο εσωτερικό της χώρας, από τον πελάτη του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών, για λογαριασμό του οποίου εκδίδονται τα τιμολόγια, δεν απαιτείται πλέον η έκδοση αυτών από ιδιαίτερες σειρές κατά προμηθευτή.

γ) Στα τιμολόγια που εκδίδει ο τρίτος, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής του, στο όνομα και για λογαριασμό του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών, δεν απαιτείται πλέον η αναγραφή της ένδειξης «ανάθεση τιμολόγησης».

Κατά τα λοιπά, ισχύουν οι διευκρινίσεις, που δόθηκαν με την εγκύκλιο ΠΟΛ.1004/14.1.2004 για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 18α του προϊσχύσαντος Κ.Β.Σ. (Π.M. 186/1992) και δεν χρειάζονται περαιτέρω διευκρινίσεις.

01.02.2013

Για την ΑΡΤΙΟΝ

ΣΑΜΟΛΗΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ