Αμφισβήτηση τεκμηρίων διαβίωσης

Με το άρθρο 16 του Κ.Φ.Ε ο νομοθέτης θέσπισε τα τεκμήρια διαβίωσης, με σκοπό να συλλάβει τη φορολογητέα ύλη που διαφεύγει της φορολογίας.

Με την επιβολή των τεκμηρίων δεν επιβάλλεται φόρος επί πλασματικής φορολογητέας ύλης, αλλά καθιερώνεται ειδική μέθοδος εξεύρεσης υπαρκτής μεν αλλά μη εμφανούς φορολογητέας ύλης (ΣτΕ 4897/1987).

Παράλληλα όμως το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο κατά πάγιο τρόπο (ΣτΕ 2779/1994,622/1993,1694/1990) ορίζει και τους όρους σύμφωνα με τους οποίους είναι συνταγματικά ανεκτή η θέσπιση των τεκμηρίων: <<….. δεν αποκλείεται η θέσπιση, κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο, αρκεί τα τεκμήρια αυτά να ανταποκρίνονται στα δεδομένα της κοινής πείρας κατά τη βάση τους και το συμπεράσματα τους…Η καθιέρωση τεκμηρίων με τα ανωτέρω χαρακτηριστικά (δηλαδή κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο και ανταποκρινομένων στα δεδομένα της κοινής πείρας) και μάλιστα μαχητών, συνάδει με τα άρθρα 4 παρ.5 και 78 του Συντάγματος>>

Επίσης το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που ασχολήθηκε με το θέμα, έκρινε ότι σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ τα Κράτη οφείλουν να περιορίζουν τα τεκμήρια εντός ελλόγων κριτηρίων. Επιπλέον μπορεί να συναχθεί ότι η θέσπιση αμάχητων τεκμηρίων αντιτίθεται προς το συνταγματικό δικαίωμα της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.

Το ύψος όμως των τεκμηρίων καθορίζεται από τις εκάστοτε ταμειακές ανάγκες του Δημοσίου και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ανταποκρίνονται στη λογική.

Η θέσπιση των τεκμηρίων έγεινε για τη καταπολέμιση της φοροδιαφυγής και την φορολόγηση αυτών που διαφεύγουν.

Για τους συνεπείς φορολογούμενους οι τεκμαρτές δαπάνες αφαιρούνται από τα διαθέσιμα φορολογηθέντα κεφάλαια και δεν μπορούν να τα επικαλεσθούν για την αγορά περιουσιακών στοιχείων

Παρατηρείται το φαινόμενο η τεκμαρτή δαπάνη συντήρησης ενός αυτοκινήτου να είναι πολλαπλάσια της αγορέας αξίας.

Για τα εταιρικά ιδιωτικής χρήσεως αυτοκίνητα των οποίων το κόστος αγοράς και συντήρησης βαρύνουν αποκλειστικά τις επιχειρήσεις, τα τεκμήρια βαρύνουν τους διοικούντες με την ίδια λογική.

Σήμερα πολλοί φορολογούμενοι που έστειλαν τα χρηματά τους στο εξωτερικό,παρ ότι είχαν δηλώσει αρκετά κέρδη και είχαν φορολογηθεί, βλέπουν τα διαθεσιμά τους κεφάλαια να εξανεμίζονται μετα την εφαρμογή τεκμηρίων σε αυτούς και θα κληθούν να καταβάλουν φόρο για αδικαιολόγητο πλουτισμό.

Πιστεύουμε ότι με το τρόπο αυτό επιβάλλεται φόρος στα ήδη φορολογηθέντα εισοδήματα και οι φορολογούμενοι θα προσφύγουν στη Δικαιοσύνη, αμφισβητώντας το αμάχητο των τεκμηρίων.

Όλα αυτά θα λυθούν με την εφαρμογή του περιουσιολογίου και όσο αυτό καθυστερεί θα δημιουργούνται προβλήματα και δυσλειτουργίες στην απονομή δικαιοσύνης και την είσπραξη των φόρων.

Επιπλέον διατηρείται η αναστάτωση και η αβεβαιότητα στην αγορά και τα καταστροφικά αποτελέσματα αγγίζουν πλέον τους πάντες.

Στοίχημα πρέπει να είναι η επιστροφή των χρημάτων στην Ελλάδα και η τόνωση του κατεστραμμένου Τραπεζικού συστήματος που φυσικά και αυτό ευθύνεται για την φυγή των κεφαλαίων και για σειρά άλλων πράξεων που εξέθρεψε τη φοροδιαφυγή.

Γιώργος Δαλιάνης

Διευθύνων σύμβουλος ΑΡΤΙΟΝ ΑΕ


Διοικητική επίλυση φορολογικών διαφορών

Άρθρο 70Α του Ν.2238

Με το άρθρο 36 του Ν.3943/2011 θεσμοθετήθηκε η επιτροπή Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών και προστέθηκε στο Ν.2238/94 το άρθρο 70Α.

Στην επιτροπή εξετάζονται υποχρεωτικά όλες οι υποθέσεις που αφορούν, φορολογικά αντικείμενα, με ποσά κύριων φόρων (όχι προσαυξήσεων) άνω των 300.000€.

Προαιρετικά ο φορολογούμενος μπορεί να προσφύγει και για ποσά κυρίων φόρων πάνω από 50.000€. Η επιτροπή αυτή καθυστέρησε πολύ να λειτουργήσει, και με τη λειτουργία της βρέθηκε να εξετάζει εκαντοντάδες υποθέσεις, που είχαν συσσωρευτεί απο τη ψήφιση του Νόμου.

Συνεδριάζει περίπου τέσσερις φορές  το μήνα και εξετάζει – στη καλύτερη των περιπτώσεων – πέντε με έξι υποθέσεις κάθε φορά. Οι προς συζήτηση συσσωρευμένες υποθέσεις ξεπερνούν τις χίλιες πεντακόσιες, όπως αναφέρουν πρόσφατα δημοσιεύματα.

Το Υπουργείο Οικονομικών εκτός των τακτικών και προσωρινών ελέγχων, το τελευταίο καιρό, διενεργεί ελέγχους σε κατασκευαστές ακινήτων, επεξεργάζεται λίστες με καταθέσεις και εμβάσματα στο εξωτερικό και υποθέσεις για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. Από τις παραπάνω υποθέσεις εκτιμούν, ότι θα προκύψουν φόροι πλέον του ενός δις ευρώ.

Οι φορολογούμενοι έστω και για καθυστέρηση θα καταφύγουν στην επιτροπή με αποτέλεσμα οι φόροι θα βεβαιωθούν μετά απο δύο χρόνια. Πρέπει να τονισθεί ακόμη, το γεγονός ότι η απόφαση της επιτροπής θα είναι και η αφετηρία για προσφυγές στα Δικαστήρια, για όσους πιθανόν να προσφύγουν σε αυτά.

Για την άμεση απόδοση δικαιοσύνης, την είσπραξη των καταλογισθέντων φόρων, τελών, προστίμων και των τυχόν προσαυξήσεων που θα προκύψουν, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να λειτουργήσουν περισσότερες επιτροπές.

Σχετικοί νόμοι και διατάξεις.

1.- Άρθρο 36 ν.3943/2011

2.- Άρθρο 70Α ν 2238/94

3.- ΠΟΛ. 1140/5-6-2012

4.- ΠΟΛ 1152/15-6-2012

5.- ΠΟΛ. 1007/10-1-2013


ΚΦΑΣ 2013 – Συμψηφισμός Αμοιβαίων Ανταπαιτήσεων

ΚΦΑΣ 2013 – Συμψηφισμός Αμοιβαίων Ανταπαιτήσεων

Με τις διατάξεις της παρ. 6, αρθ. 10 του ΚΦΑΣ όπως αυτές αναλύονται στην ΠΟΛ1004/2013, επιτρέπεται ο συμψηφισμός αμοιβαίων ανταπαιτήσεων μεταξύ των αντισυμβαλλομένων, ανεξαρτήτως ύψους της αξίας της συναλλαγής και της σχέσης μεταξύ των αντισυμβαλλομένων.

Διευκρινίζεται επίσης ότι, επιτρέπονται οι συμψηφισμοί που θα γίνονται από 1/1/2013 και εφεξής,για τις αμοιβαίες ανταπαιτήσεις μεταξύ των αντισυμβαλλομένων που προκύπτουν από φορολογικά στοιχεία που έχουν εκδοθεί πριν την 1 /1 /2013.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ-ΔΙΑΤΑΓΕΣ:

ΚΦΑΣ
Άρθρο 10

Διασταυρώσεις και Απόδειξη Συναλλαγών

Για την απόδειξη της συναλλαγής από το λήπτη φορολογικού στοιχείου που αφορά αγορά αγαθών ή λήψη υπηρεσιών αξίας τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και άνω απαιτείται η τμηματική ή ολική εξόφληση να γίνεται μέσω τραπεζικού λογαριασμού ή με επιταγή έκδοσης του λήπτη του στοιχείου. Σε περίπτωση εκχώρησης

επιταγών τρίτων εκδίδεται άμεσα λογιστική απόδειξη εκχώρησης αξιογράφων, στην οποία αναγράφονται τα στοιχεία των εκχωρούμενων επιταγών.

Με επιταγή του αγοραστή ή με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό αποκλειστικά και μόνο εξοφλούνται επίσης, μερικά ή ολικά, και τα φορολογικά στοιχεία αξίας τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και άνω, που αφορούν αγορές αγροτικών προϊόντων από πρόσωπο που παράγει τα προϊόντα αυτά, καθώς επίσης και το ποσό που αποδίδεται από τον αντιπρόσωπο στον εντολέα, επίσης πρόσωπο που παράγει τα ως άνω αγροτικά προϊόντα, για τις διενεργηθείσες πωλήσεις των προϊόντων αυτών, για λογαριασμό του, με βάση την εκκαθάριση της παραγράφου 7 του άρθρου 6, μετά την αφαίρεση της δικαιούμενης προμήθειας. Από την ως άνω υποχρέωση εξαιρούνται τα πρόσωπα της παραγράφου 1 του άρθρου 3.

Κατ’ εξαίρεση, των αναφερομένων στα προηγούμενα εδάφια, επιτρέπεται ο συμψηφισμός αμοιβαίων ανταπαιτήσεων μεταξύ των αντισυμβαλλομένων.

ΠΟΛ 1004/4.1.2013

Παράγραφος 6.

Απόδειξη συναλλαγών.

Με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής τίθεται όριο για τις συναλλαγές μεταξύ υπόχρεων απεικόνισης συναλλαγών αξίας 3.000 ευρώ και άνω, η εξόφληση των οποίων πρέπει να γίνεται αποκλειστικά μέσω τραπεζικών λογαριασμών ή με επιταγή έκδοσης του λήπτη του στοιχείου. Για την εφαρμογή της παρούσαςδιάταξης εξακολουθούν να ισχύουν τα όσα έχουν γίνει δεκτά από τη Διοίκηση και δεν αντίκεινται στις διατάξεις του παρόντος Κώδικα, βάσει των μεταβατικών διατάξεων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 14του παρόντος.

Το όριο αξίας των συναλλαγών για αγορές αγροτικών προϊόντων που εξοφλούνται υποχρεωτικά μέσωτραπεζικού λογαριασμού ή με επιταγή του αγοραστή αναπροσαρμόζεται από το ποσό των 1.000 ευρώ στο ποσό των 3.000 ευρώ.

Επισημαίνεται ότι, με τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου επιτρέπεται ο συμψηφισμός αμοιβαίων ανταπαιτήσεων μεταξύ των αντισυμβαλλομένων, ανεξαρτήτως ύψους της αξίας της συναλλαγής και της σχέσης μεταξύ των αντισυμβαλλομένων. Διευκρινίζεται επίσης ότι, επιτρέπονται οι συμψηφισμοί που θα γίνονται από 1/1/2013 και εφεξής, για τις αμοιβαίες ανταπαιτήσεις μεταξύ των αντισυμβαλλομένων που προκύπτουν από φορολογικά στοιχεία που έχουν εκδοθεί πριν την 1 /1 /2013.

04.02.2013

Για την ΑΡΤΙΟΝ

ΣΑΜΟΛΗΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ


Ενεργές δράσεις και επιχειρηματικότητα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΤΕΑΝ: ΕΝΕΡΓΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ και ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

   Την έναρξη λειτουργίας του νέου Ταμείου Δανειοδοτήσεων Επιχειρηματικής Ανάπτυξης για την παροχή δανείων κεφαλαίου κίνησης χαμηλού επιτοκίου (περίπου 4 %) σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την άμεση ενεργοποίηση του Ταμείου Εγγυοδοσίας ανακοίνωσε σήμερα, σε συνέντευξη Τύπου, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της  ΕΤΕΑΝ ΑΕ κ. Γιώργος Γεροντούκος.

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«ΕΤΕΑΝ:ENEΡΓΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ και ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»

   Την έναρξη λειτουργίας του νέου Ταμείου Δανειοδοτήσεων Επιχειρηματικής Ανάπτυξης για την παροχή δανείων κεφαλαίου κίνησης χαμηλού επιτοκίου (περίπου 4 %) σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την άμεση ενεργοποίηση του Ταμείου Εγγυοδοσίας ανακοίνωσε σήμερα, σε συνέντευξη Τύπου, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της  ΕΤΕΑΝ ΑΕ κ. Γιώργος Γεροντούκος. Στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγραμματισμού για το 2013 και μετά την πρόσφατη συνεδρίαση της Επενδυτικής Επιτροπής του Ταμείου Επιχειρηματικότητας, η ΕΤΕΑΝ ανακοινώνει την μορφή και τα επιμέρους χαρακτηριστικά των Ταμείων που εντάσσονται στο ΤΕΠΙΧ. Συγκεκριμένα:
1. Δημιουργήθηκε το Ταμείο Δανειοδοτήσεων Επιχειρηματικής Ανάπτυξης για την επιχειρηματική επανεκκίνηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με την αξιοποίηση-ανακατανομή αδιάθετων κοινοτικών κονδυλίων που ήταν «παρκαρισμένα» στο Ταμείο Επιχειρηματικότητας (170 εκατ. Ευρώ) και το Ταμείο Εγγυοδοσίας του ΤΕΠΙΧ (50 εκατ. Ευρώ). Προηγουμένως εγκρίθηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, προκειμένου να επιτραπεί η χρηματοδότηση κεφαλαίων κίνησης, ενώ οριστικοποιήθηκε και το κανονιστικό μέρος της λειτουργίας του νέου Ταμείου.Επιπλέον, μειώθηκε  η σχέση συνεπένδυσης έτσι ώστε για κάθε 1 Ευρώ που θα συνεισφέρει ατόκως η ΕΤΕΑΝ στο Ταμείο, οι δανειοδότριες τράπεζες θα συνεισφέρουν άλλο 1 Ευρώ (συντελεστής  μόχλευσης 1:1).

 Κατά συνέπεια:
–    Η συνολική ρευστότητα που θα διοχετευτεί  στην αγορά υπό μορφή δανείων κεφαλαίου κινήσεως 4ετούς διάρκειας ανέρχεται σε Ευρώ 450 εκατ. (Ευρώ 225 εκατ. από το Ταμείο και Ευρώ 225 εκατ από τις τράπεζες)
–   Το ύψος των δανείων θα φθάνει μέχρι το 50% του κύκλου εργασιών του προηγούμενου ή το 50% των παραγγελιών του τρέχοντος  έτους και το επιτόκιο τους, λόγω της σχέσης συνεπένδυσης (1:1) και λαμβανομένων υπόψη των σημερινών συνθηκών στην αγορά, εκτιμάται ότι δεν θα υπερβαίνει
το 4,5 %, (προ λοιπών επιβαρύνσεων).
Οι ανωτέρω όροι  έχουν συμφωνηθεί μεταξύ ΕΤΕΑΝ και τραπεζών και είναι ήδη ενσωματωμένοι στο κανονιστικό πλαίσιο του Ταμείου, με προφανές όφελος για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες εξασφαλίζουν με τον τρόπο αυτό ευνοϊκούς και διαφανείς όρους χρηματοδότησης, που αποτελούν απαραίτητες συνθήκες για την επιχειρηματική συνέχεια και ανάπτυξή τους.

   2. Ενεργοποιείται το Ταμείο Εγγυοδοσίας στο πλαίσιο του ΤΕΠΙΧ, το οποίο αποσκοπεί στην ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσω της παροχής εγγυήσεως  για επενδύσεις και κεφάλαια κινήσεως (συμπεριλαμβανομένων των προκαταβολών για λήψη επιχορηγήσεων). Τα διαθέσιμα του Ταμείου από πόρους της ΕΤΕΑΝ ανέρχονται σε Ευρώ 100 εκατ. Τα συνολικά δανειακά κεφάλαια που θα αποτελέσουν αντικείμενο εγγυήσεως από το Ταμείο εκτιμάται ότι θα ανέλθουν σε Ευρώ 350  εκατ. περίπου. Οι συμβάσεις με τις συμμετέχουσες τράπεζες είναι ήδη υπογεγραμμένες, ενώ είναι σε διαβούλευση η δυνατότητα περαιτέρω μεταφοράς Ευρώ 50 εκατ. στο Ταμείο νειοδοτήσεων Επιχειρηματικής Ανάπτυξης.

   3. Συνεχίζεται με νέους όρους η λειτουργία των πέντε Ταμείων Δανειοδοτήσεων του ΤΕΠΙΧ για τη χρηματοδότηση επενδύσεων συνολικού ύψους Ευρώ 315 εκατ. (εκ των οποίων Ευρώ 130 εκατ από κοινοτικούς πόρους και Ευρώ 185 εκατ. από τις τράπεζες). Πρόκειται για τις πέντε συγκεκριμένες Δράσεις που είχαν προκηρυχθεί κατά τη σύσταση του Ταμείου και αφορούν στη γενική και νεανική επιχειρηματικότητα, την εξωστρέφεια, την καινοτομία, και τον τουρισμό – πράσινη οικονομία.
Σημειώνεται ότι και αυτά τα κεφάλαια  μπορούν πλέον με βάση την σχετική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, να κατευθυνθούν και στη χρηματοδότηση δαπανών κεφαλαίου κινήσεως. Από τα κεφάλαια του  νέου Ταμείου  μπορούν επίσης να επωφεληθούν και επενδυτές με επενδυτικά σχέδια  που έχουν υπαχθεί στον  προηγούμενο Αναπτυξιακό Νόμο (Ν3299/2004) για το μέρος του προϋπολογισμού που δεν έχει υλοποιηθεί.Επίσης, λόγω της  δυνατότητας μεταβολής στην σχέση συνεπένδυσης  των κεφαλαίων μεταξύ ΕΤΕΑΝ και Τραπεζών( 1:1 από 1:2),  το σταθερό επιτόκιο των επενδυτικών δανείων που χορηγούνται για τις συγκεκριμένες δράσεις  δεν υπερβαίνει το 4%, συμπεριλαμβανομένων των επιβαρύνσεων. Οι εκτιμήσεις των τραπεζών που έχουν αναλάβει κατ’αποκλειστικότητα τις πέντε δράσεις του Ταμείου είναι θετικές για την  απορρόφηση των κεφαλαίων  σε σύντομο χρονικό διάστημα.

   4. Οι λοιπές δραστηριότητες  του ΕΤΕΑΝ, περιλαμβάνουν:
α. Το πρόγραμμα Εγγυοδοσίας για την έκδοση εγγυητικών επιστολών ύψους Ευρώ 90 εκατ. ευρώ που έχει ενεργοποιηθεί από τον περασμένο Νοέμβριο. Μέσω του προγράμματος προϋπολογισμού Ευρώ 45 εκατ. από τα ίδια κεφάλαιά της, η ΕΤΕΑΝ εγγυάται για 2 χρόνια με σταθερό ετήσιο κόστος ανά μικρομεσαία επιχείρηση το 50% των εγγυητικών επιστολών που θα εκδώσει η συνεργαζόμενη τράπεζα υπέρ των προμηθευτών της επιχείρησης για την παροχή αγαθών και υπηρεσιών προς αυτή.
Το ανώτατο ύψος των εγγυητικών επιστολών που καλύπτονται από την εγγύηση της ΕΤΕΑΝ ανά πάσα χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια των 2 ετών συμφωνείται μεταξύ τράπεζας και επιχείρησης ανάλογα με τις εκτιμώμενες ανάγκες  σε πρώτες ύλες και εμπορεύματα και δεν υπερβαίνει τα Ευρώ 150.000 ανά επιχείρηση. Σημειώνεται ότι η εγγύηση καλύπτει όλων των κατηγοριών τις εγγυητικές επιστολές ορισμένου χρόνου, ακόμη και προκαταβολών έναντι ενισχύσεων από φορείς άλλων κοινοτικών ή εθνικών προγραμμάτων.Το πρόγραμμα είναι ένα χαμηλού κόστους εργαλείο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δεδομένου ότι για ένα χρονικό διάστημα 2 ετών μπορεί να υποκαθιστά την απαιτούμενη ρευστότητα για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της επιχειρήσεως προς τους προμηθευτές της. Σημειώνεται ότι όσο συχνότερη είναι η ανακύκλωση των τραπεζικών εγγυητικών επιστολών που καλύπτονται από την εγγύηση της ΕΤΕΑΝ, τόσο οικονομικότερη γίνεται η χρήση του εργαλείου για την μικρομεσαία επιχείρηση.
Το πρόγραμμα έχει ιδιαίτερη αποδοχή (11 συνεργαζόμενες τράπεζες) και αυξανόμενη απήχηση, λόγω της εξοικονόμησης πολύτιμης ρευστότητας που άλλως δεσμεύεται στην χρηματοδότηση των προμηθευτών.
β. Το Ταμείο Εγγυοδοσίας ΕΝΑΛΙΟ που ανασχεδιάστηκε πρόσφατα και μετά την επαναπροκήρυξή του τον Δεκέμβριο, δραστηριοποιείται στην εγγύηση δανείων για υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων που έχουν υπαχθεί στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιεία(ΕΠΑΛ). Επί του παρόντος, για τη λειτουργία του Ταμείου έχουν συμβληθεί 2 Τράπεζες τοπικής εμβέλειας (συνεταιριστικές). Ωστόσο, αναμένεται αύξηση του ενδιαφέροντος εκ μέρους των Τραπεζών με την αύξηση της αναγνωρισιμότητάς του μετά
την υπαγωγή των επενδυτικών σχεδίων στο ΕΠΑΛ.
γ. Το Ταμείο  «Εξοικονομώ Κατ’οικον»,  συνεχίζει τη δράση του στην παροχή άτοκων δανείων και επιχορηγήσεων προς τα ελληνικά νοικοκυριά για την ενεργειακή αναβάθμιση των κατοικιών, διαμερισμάτων και πολυκατοικιών αποκλειστικά στην ελληνική επικράτεια. Στη δράση του Ταμείου έχουν ήδη υπαχθεί περισσότερες από 20.000 κατοικίες επι συνόλου 25.000 αιτήσεων που πληρούν τις κατ’αρχήν προϋποθέσεις επιλεξιμότητας, ενώ η ροή των εισερχόμενων αιτήσεων από τις (4) συνεργαζόμενες τράπεζες βαίνει αυξανόμενη ειδικά μετά  τις προσαρμογες στο επίπεδο διαδικασιών που υλοποιήθηκαν το δεύτερο τρίμηνο του 2012. Εντούτοις και με σκοπό την περαιτέρω βελτίωση της αποδόσεως του προγράμματος, η ΕΤΕΑΝ ως διαχειριστής, με τη συναίνεση του αρμόδιου Υπουργείου ΥΠΕΚΑ, προχωρά σε βελτιώσεις όπως:
 μείωση των δικαιολογητικών, κυρίως των υπευθύνων δηλώσεων ( Υ/Δ) που υποβάλλονται από τους διάφορους εμπλεκόμενους στην εκτέλεση των επιμέρους έργων.
 περιορισμός κατά 1 μήνα περίπου του χρόνου ένταξης στο Πρόγραμμα, μέσω της κατάργησης ενδιάμεσων σταδίων ελέγχων και τακτικότερης σύγκλησης της Επιτροπής
υπαγωγής
 σχεδιασμός ξεχωριστού Προγράμματος για τις πολλαπλές οριζόντιες ιδιοκτησίες (πολυκατοικίες)
 αύξηση του επιλέξιμου προϋπολογισμού για επιμέρους κατηγορίες κατοικιών και υπό προϋποθέσεις
Σχετικές ανακοινώσεις θα γίνουν από το αρμόδιο Υπουργείο μόλις ολοκληρωθούν οι απαραίτητες μελέτες.
δ. Στις αρχές Δεκεμβρίου επίσης θεσμοθετήθηκε από την Πολιτεία η δυνατότητα επιμήκυνσης μέχρι τον Μάιο του 2014 της διάρκειας αποπληρωμής των δανείων που χορηγήθηκαν με την εγγύηση του προκατόχου της ΕΤΕΑΝ, ΤΕΜΠΜΕ, και τα οποία, λόγω της κρίσης και της συνακόλουθης αδυναμίας των επιχειρήσεων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, παρουσιάζουν σήμερα καθυστέρηση στην εξυπηρέτησή τους. Η παράταση της λήξεως των υποχρεώσεων, πραγματοποιείται με αίτημα που υποβάλλεται από την επιχείρηση προς την τράπεζα που τηρούνται οι οφειλές και εφόσον συμφωνηθούν οι ειδικότεροι όροι μεταξύ αιτούντος και τραπέζης, κοινοποιείται στην ΕΤΕΑΝ προκειμένου  να γίνει και η ανάλογη επιμήκυνση στη  διάρκεια ισχύος της εγγυήσεώς της. Πρόκειται στην ουσία για ένα σχήμα τακτοποίησης των ταμειακών εκκρεμοτήτων της επιχειρήσεως, το οποίο, λειτουργεί :
-για την επιχείρηση, σαν αποκατάσταση του προβλήματος ρευστότητος καθώς και για επιχειρηματικό σχεδιασμό και ανάπτυξη
-για την ΕΤΕΑΝ ως μέτρο προώθησης των υπολοίπων ανωτέρω δράσεών της που στοχεύουν στην κάλυψη των αναγκών που προκύπτουν από το νέο επιχειρηματικό χεδιασμό.

   5. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναφερθεί ότι πλέον όλα τα προγράμματα της ΕΤΕΑΝ απευθύνονται σε όλες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δηλαδή σε όλους τους κλάδους και όλη την Επικράτεια, ενώ μετά την αλλαγή του μοντέλου συνεργασίας με τις τράπεζες, υπάρχει δυνατότητα συμμετοχής όλων των τραπεζών σε αυτά. Συγκεκριμένα, αντί για την προκήρυξη ανοικτού διαγωνισμού με καταληκτική ημερομηνία εκδήλωσης ενδιαφέροντος από την πλευρά των τραπεζών, καθιερώθηκε σύμβαση προσχωρήσεως σε οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια ζωής ενός Ταμείου ή προγράμματος. Η ρύθμιση αυτή επιτρέπει στους επιχειρηματίες να διεκδικήσουν από κοινού με την τράπεζα με την οποία συνεργάζονται τη συμμετοχή τους στα προγράμματα της ΕΤΕΑΝ, ενώ με το προηγούμενο καθεστώς αναγκάζονταν πολλές φορές να απευθυνθούν σε τράπεζες με τις οποίες δεν είχαν συναλλαγές, προκειμένου να αξιοποιήσουν το πρόγραμμα που επιθυμούσαν.
————————————————
Η  ΕΤΕΑΝ, σύμφωνα με τον επιχειρησιακό της προγραμματισμό για το 2013, δρομολογεί όλες τις ενέργειες  που της αναλογούν για την ενίσχυση της ρευστότητος στην αγορά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ωστόσο, καθοριστικοί παράγοντες για την επιτυχία αυτού του προγραμματισμού είναι:
•η κινητοποίηση των τραπεζών, μέσω των οποίων διοχετεύονται τα προϊόντα της ΕΤΕΑΝ, τα οποία έχουν πλέον την ευελιξία που απαιτείται από τις περιστάσεις.
Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι  η ΕΤΕΑΝ προχώρησε στα τέλη του 2012 στην συνολική εξόφληση όλων των μέχρι 31/10/12 οικονομικών της υποχρεώσεων προς τις τράπεζες, γεγονός που, σε συνδυασμό με τον ανασχεδιασμό των προϊόντων της, την καθιστά αξιόπιστο εταίρο- συνεργάτη για το τραπεζικό σύστημα, και
•η ανόρθωση της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης στην αγορά, η οποία έχει κλονισθεί ουσιαστικά από την φθίνουσα πορεία των οικονομικών προοπτικών την τελευταία τριετία.
Με την πεποίθηση ότι και για τους δύο αυτούς παράγοντες επιτυχίας, όλοι, συμπεριλαμβανομένης της ΕΤΕΑΝ, εργάζονται για την εξασφάλισή τους, πιστεύουμε ότι το 2013 θα αποτελέσει έτος αναφοράς για την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε αναπτυξιακή πορεία.

ΤΑΜΕΙΟ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ

Σε Ευρώ εκατ.

(ΕΣΠΑ μέσω ΕΤΕΑΝ/Τράπεζες)

Επιχειρηματκότητας –
5 ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
– Γενική Επιχειρηματικότητα
– Νεανική
Επιχειρηματικότητα
– Εξωστρέφεια
-Τουρισμός- Πράσινη
Ενέργεια
– Καινοτομία/Εφοδιαστική
αλυσίδα/Τρόφιμα 
Χρηματοδότηση έως το 100% βιώσιμων
επενδυτικών σχεδίων, συγκεκριμένων
δραστηριοτήτων καθώς και κεφαλαίων
κινήσεως για την υλοποίησή τους. 
315

 

Εγγυοδοσίας

 

Παροχή Εγγυήσεων έως Ευρώ 100εκατ. για
κάλυψη επενδυτικών σχεδίων ή /και
κεφαλαίων κινήσεως. 
350

 

Ταμείο Δανείων
Επιχειρηματικής Ανάπτυξης
«Επιχειρηματική Επανεκκίνηση» 
Χρηματοδότηση κεφαλαίων κινήσεως για
ενίσχυση  ρευστότητος των ΜΜΕ και
υποστήριξη μη υλοποιηθέντων  επενδύσεων
που έχουν υπαχθεί στον προηγούμενο
αναπτυξιακό Νόμο. 
450

 


ΚΦΑΣ – Αυτοτιμολόγηση για Συναλλαγές Μεταξύ Ελληνικών Εταιρειών

Αυτοτιμολόγηση – «Παραστατικό συμφωνίας ανάθεσης»

Με τις διατάξεις της παρ. 17, αρθ. 6 του ΚΦΑΣ όπως αυτές αναλύονται στην ΠΟΛ 1004/2013, ορίζονται οι σε ισχύ διαδικασίες και προϋποθέσεις της Ανάθεσης Τιμολόγησης – Αυτοτιμολόγησης.

Η βασική προϋπόθεση βάση της οποίας μπορεί να πραγματοποιηθεί η αυτοτιμολόγηση, είναι η ύπαρξη σε ισχύ πριν την έκδοση του πρώτου παραστατικού, «Συμφωνίας Ανάθεσης» που να αποδεικνύεται με οποιονδήποτε πρόσφορο τρόπο (π.χ. έγγραφη, email κτλ) και που από αυτήν να προκύπτουν κατ ελάχιστον τα παρακάτω:

Α. η ακριβής διεύθυνση της εγκατάστασης από την οποία θα εκδίδονται τα τιμολόγια
Β. η ρητή αποδοχή της συγκεκριμένης διαδικασίας, που καθορίζεται με το άρθρο αυτό
Γ. οι όροι της τιμολόγησης
Δ. οι διαδικασίες αποδοχής του κάθε τιμολογίου από τον υπόχρεο απεικόνισης συναλλαγών

Τα εκδιδόμενα τιμολόγια από τον πελάτη για λογαριασμό του προμηθευτή του πρέπει να αναγράφουν κατ ελάχιστον τα παρακάτω στοιχεία:

Α. τα πλήρη στοιχεία του πελάτη (ξεχωριστά και με σαφή αναφορά στην ιδιότητα του «πελάτη»)
Β. τα πλήρη στοιχεία του προμηθευτή για λογαριασμό του οποίου εκδίδονται (ξεχωριστά και με σαφή αναφορά στην ιδιότητα του «υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών»)

Το τιμολόγιο εκδίδεται στο όνομα και για λογαριασμό του «υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών» – προμηθευτή και με την ένδειξη «αυτοτιμολόγηση»

Τέλος δεν υπάρχει υποχρέωση έκδοσης των στοιχείων από ιδιαίτερη σειρά κατά προμηθευτή.

Κατά τα λοιπά τα τιμολόγια που εκδίδονται με την διαδικασία της αυτοτιμολόγησης έχουν τις ίδιες προδιαγραφές με τα απλά τιμολόγια.

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ- ΔΙΑΤΑΓΕΣ:

Άρθρο 6

Τιμολόγηση Συναλλαγών

17. Τα πρόσωπα που εκδίδουν τιμολόγιο εξ ονόματος και για λογαριασμό του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών μπορεί να είναι εγκατεστημένα στην Ελλάδα, σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε τρίτη χώρα, με τους ακόλουθους όρους και προϋποθέσεις:

α) Τα πρόσωπα αυτά να είναι υποκείμενα στο φόρο στη χώρα εγκατάστασής τους. Ειδικά, όταν τα πρόσωπα αυτά είναι εγκατεστημένα σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή ανάλογης εμβέλειας με την προβλεπόμενη από τις διατάξεις του ν. 1402/1983 (Α’ 167), του ν. 1914/1990 (Α’ 178) και τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2003 (Επίσημη Εφημερίδα L 264/2003, σελ. 1-11) θα πρέπει να αποδεικνύεται η άσκηση δραστηριότητας από τα πρόσωπα αυτά στη χώρα εγκατάστασής τους από επίσημο έγγραφο της οικείας φορολογικής αρχής.

β) Να υπάρχει προηγούμενη συμφωνία, πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου, μεταξύ τους που αποδεικνύεται με οποιονδήποτε πρόσφορο τρόπο και από την οποία να προκύπτουν, μεταξύ άλλων, η ακριβής διεύθυνση της εγκατάστασης από την οποία θα εκδίδονται τα τιμολόγια, η ρητή αποδοχή της συγκεκριμένης διαδικασίας, που καθορίζεται με το άρθρο αυτό, οι όροι της τιμολόγησης, καθώς και οι διαδικασίες αποδοχής του κάθε τιμολογίου από τον υπόχρεο απεικόνισης συναλλαγών.

Ειδικά, στην περίπτωση έκδοσης τιμολογίων από τον πελάτη ή τον τρίτο που είναι εγκατεστημένος σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή με την προβλεπόμενη από τις διατάξεις του ν. 1402/1983, του ν. 1914/ 1990 και τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2003, η ανωτέρω συμφωνία απαιτείται να έχει καταρτισθεί εγγράφως, η οποία να έχει κατατεθεί πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου στην αρμόδια M.Ο.Υ. του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών για λογαριασμό του οποίου ο πελάτης ή ο τρίτος εκδίδει τιμολόγια.

γ) Τα εκδιδόμενα τιμολόγια από τον πελάτη του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών ή τον τρίτο πρέπει να φέρουν τα πλήρη στοιχεία του πελάτη ή του τρίτου, καθώς και του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών για λογαριασμό του οποίου εκδίδονται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις του παρόντος νόμου διακριτά και με σαφή αναφορά στην ιδιότητα εκάστου. Ο πελάτης ανεξάρτητα του τόπου εγκατάστασής του εκδίδει το τιμολόγιο στο όνομα και για λογαριασμό του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών με την ένδειξη «αυτοτιμολόγηση».

δ) Για τα τιμολόγια που εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού.

Ερμηνευτική: ΠΟΛ.1004/4.1.2013

Παράγραφος 17.

Ανάθεση τιμολόγησης – Αυτοτιμολόγηση.

Με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής, ορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις, βάση των οποίων πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα στην Ελλάδα, σε άλλα κράτη – μέλη της Ε.Ε. ή σε τρίτη χώρα, μπορεί να εκδίδουν τιμολόγιο εξ ονόματος και για λογαριασμό του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών.

Σημειώνεται ότι, με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής, ενσωματώνονται ουσιαστικά στο άρθρο 6 του Κ.Φ.Α.Σ., οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 18α του προϊσχύσαντος Κ.Β.Σ. (Π.M. 186/1992), περί ανάθεσης τιμολόγησης, με βάση τη σχετική Οδηγία 2006/112/ΕΚ όπως αυτή τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2010/45/EE του Συμβουλίου της Ε.Ε., επέρχονται δε ορισμένες μεταβολές, οι οποίες συνοψίζονται στις εξής:

α) Δεν απαιτείται πλέον, ως προϋπόθεση για την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων, η κατάρτιση έγγραφης συμφωνίας και η κατάθεση αυτής, πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου, στην αρμόδια M.Ο.Υ. του επιτηδευματία, για λογαριασμό του οποίου ο πελάτης ή ο τρίτος εκδίδει τιμολόγια, αρκεί η ύπαρξη προηγουμένως συμφωνίας (πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου) μεταξύ τους, η οποία μπορεί να αποδεικνύεται με οποιονδήποτε πρόσφορο τρόπο (π.χ. ενδεικτικά ανταλλαγή email, επιστολών κλπ.).

Επισημαίνεται ότι, η προϋπόθεση περί της κατάρτισης έγγραφης συμφωνίας και περαιτέρω κατάθεσης αυτής στην αρμόδια M.Ο.Υ. του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών, για λογαριασμό του οποίου ο πελάτης ή ο τρίτος εκδίδει τιμολόγια, πριν την έκδοση του πρώτου τιμολογίου, παραμένει ειδικά στην περίπτωση έκδοσης τιμολογίων από τον πελάτη ή τον τρίτο, που είναι εγκατεστημένος σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή, ανάλογης εμβέλειας με την προβλεπόμενη από τις σχετικές διατάξεις του ν. 1402/1983, του ν. 1914/1990 και του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμ. 1798/2003 του Συμβουλίου της 7/10/2003.

β) Σε περίπτωση έκδοσης τιμολογίων στο εσωτερικό της χώρας, από τον πελάτη του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών, για λογαριασμό του οποίου εκδίδονται τα τιμολόγια, δεν απαιτείται πλέον η έκδοση αυτών από ιδιαίτερες σειρές κατά προμηθευτή.

γ) Στα τιμολόγια που εκδίδει ο τρίτος, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής του, στο όνομα και για λογαριασμό του υπόχρεου απεικόνισης συναλλαγών, δεν απαιτείται πλέον η αναγραφή της ένδειξης «ανάθεση τιμολόγησης».

Κατά τα λοιπά, ισχύουν οι διευκρινίσεις, που δόθηκαν με την εγκύκλιο ΠΟΛ.1004/14.1.2004 για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 18α του προϊσχύσαντος Κ.Β.Σ. (Π.M. 186/1992) και δεν χρειάζονται περαιτέρω διευκρινίσεις.

01.02.2013

Για την ΑΡΤΙΟΝ

ΣΑΜΟΛΗΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ


Η ιστορία της λογιστικής στην Ελλάδα

‘Αρθρo: Η Ιστορία της λογιστικής στην Ελλάδα

«Ο βίος ανθρώποις λογισμού κ’ αριθμού δείται πάνυ. Ζώμεν (δε) αριθμώ και λογισμώ. Ταύτα γαρ σώζει βροτούς». Επίχαρμος ( 5ος π.Χ αιών ).

Του Κωνσταντίνου Ιωαν. Νιφορόπουλου
Ορκωτός Ελεγκτής – Λογιστής

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΟΓΙΣΤΗ.
2. Η ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΦΕΥΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΠΛΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ.
2.1 Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ.
2.2 Η ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
2.3 Η ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
3. Η ΕΦΕΥΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΠΛΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ.
4. ΤΑ ΠΡΩΤΑ «ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ» ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ.
5. ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΩΣ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ.
5.1 Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
5.2 ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
5.3 Η ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
5.4 Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ – Ο ΜΑΡΙΟΣ ΤΣΙΜΑΡΑΣ.
6. Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1950 – 1975.
6.1 Η ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
6.2 Η ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
6.3 ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
6.4 ΟΙ ΟΡΚΩΤΟΙ ΛΟΓΙΣΤΕΣ
6.5 Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
6.6 Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΜΕ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
7. Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1975 – 1999.
7.1 Η ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ – ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ «ΕΝΙΑΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ (ΕΓΛΣ)»
7.2 ΜΗΧΑΝΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
7.3 ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ (ΕΣΥΛ)
7.4 ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (Ο.Ε.Ε.)
7.5 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
7.6 ΚΑΤΩΧΥΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ
7.7 ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ
7.8 Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ
8. Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2000 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ

(Το άρθρο αυτό, δημοσιεύτηκε πρώτη φορά, υπό τον τίτλο «ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ», σε συνέχειες (τεύχη 8 (ΙΟΥΛ.- ΣΕΜ. 2012) & 9 (ΟΚΤ-ΔΕΚ. 2012)), στο τριμηνιαίο περιοδικό Οικονομικού Λογισμού «Accountancy Greece ( Ag ) » ( ιστοσελίδα : www.accountancygreece.gr ), το οποίο εκδίδεται από το « ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΟΡΚΩΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ( Ι.Ε.Σ.Ο.Ε.Λ )».

Στην παρούσα δημοσίευση έχουν γίνει, σε σχέση με την αρχική, ορισμένες προσθήκες και τροποποιήσεις, μετά από χρήσιμες υποδείξεις φίλων και από υλικό που προέκυψε από την μετέπειτα της πρώτης δημοσίευσης έρευνα μου, σε βιβλιοθήκες και παλαιοβιβλιοπωλεία.)

Δείτε περισσότερα εδώ


Τάση μείωσης για το spread του 10ετούς Ελληνικού Ομολόγου

Οριστικοποιείται η τάση μείωσης κάτω από τις 1.000 μονάδες του spread των 10ετών Ελληνικών ομολόγων.

Τάση μείωσης για το spread του 10ετούς Ελληνικού Ομολόγου

Μία πρώιμη ένδειξη υπήρξε στις 19 Δεκεμβρίου όταν και για πρώτη φορά έπεσε προσωρινά κάτω από τις 1000 μονάδες για να επανέλθει στο κλείσιμο της ημέρας στις 1025 μονάδες. Φαινόμενο που από κάποιους αναλυτές είχε χαρακτηριστεί ως ένα μεμονωμένο συμβάν.

Η πραγματικότητα είναι ότι παρόλο που είναι πρόωρο να επικαλεστεί κανείς σταθεροποίηση της οικονομίας σε ένα τόσο ασταθές χρηματοοικονομικό περιβάλλον, η μείωση των spreads των ελληνικών ομολόγων κάθε άλλο παρά μεμονωμένο συμβάν δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.

Είχαν προηγηθεί συγκεκριμένα γεγονότα όπως:

• Η αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας κατά 6 κατηγορίες από τον οίκο Standard&Poor’s.

• Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι θα δεχτεί ξανά ως ενέχυρο τα ελληνικά ομόλογα παρέχοντας την απαιτούμενη ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες.

• Η επίτευξη των στόχων του προγράμματος επαναγοράς των ομολόγων.

• Το χαμηλότερο επίπεδο των δανειακών αναγκών τόσο της Ελλάδας (23% του ΑΕΠ της) όσο και της Ευρωζώνης συνολικά για το 2013, που επισημαίνεται και σε έκθεση της FITCH βελτιώνοντας το κλίμα συνολικά για τη ζώνη του ευρώ.


Διασταυρώσεις στοιχείων τραπεζικών εργασιών [18/12/2012]

Αναφορές των Τραπεζών προς τις αρχές για ενδείξεις ή υπόνοιες φοροδιαφυγής και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος

Οι τράπεζες στα πλαίσιο της ισχύουσας νομοθεσίας υποχρεούνται να επαναξιολογούν,τουλάχιστον ετησίως, την οικονομική και συναλλακτική συμπεριφορά των πελατών τους.

Προς ικανοποίηση της ανωτέρω υποχρέωσης,οι τράπεζες ζητούν από τους πελάτες τους, πέρα από τα συνήθη οικονομικά στοιχεία στα πλαίσια των συναλλαγών, και τα ακόλουθα:

  • Φυσικά πρόσωπα: Το εκκαθαριστικό σημείωμα φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2012 για ατομικά και οικογενειακά εισοδήματα.
  • Νομικά πρόσωπα: Την υποβληθείσα δήλωση φόρου εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2012, συμπεριλαμβανομένης της επιβεβαίωσης υποβολής της και του σημειώματος πληρωμής του φόρου.

Σε περίπτωση άρνησης υποβολής των ανωτέρω στοιχείων,οι τράπεζες εκτός από τα προσκόμματα καλής συνεργασίας που εγείρουν,είναι υποχρεωμένες να αντιμετωπίσουν το πελάτη τους με καχυποψία και να τον θεωρήσουν ύποπτο φοροδιαφυγής και ξεπλύματος μαύρου χρήματος.

Με την ΠΔΣ/ΤΕ 2652/29-2-2012 του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος,καθορίζεται η ανάγκη αφενός της αποτελεσματικότερης άσκησης από τα πιστωτικά ιδρύματα διαρκούς και δέουσας επιμέλειας ως προς τους πελάτες τους,με σκοπό τον εντοπισμό και αναφορά προς την αρμόδια αρχή,συνήθους ή ύποπτης συναλλαγής που παρέχει ενδείξεις ή υπόνοιες διάπραξης φοροδιαφυγής.

Για τον προσδιορισμό του κινδύνου φοροδιαφυγής των πελατών τους,οι τράπεζες λαμβάνουν υπ´ όψιν τους τα εξής στοιχεία:

  • Πηγή εισοδήματος : π.χ. ελεύθερος επαγγελματίας ,μισθωτός κλπ
  • Κλάδο επαγγελματικής δραστηριότητας: πχ γιατρός,υδραυλικός κλ
  • Αριθμό και ύψος καταθέσεων
  • Αναλήψεις και καταθέσεις σε μετρητά (ιδίως μεγάλα ποσά)
  • Σημαντική απόκλιση από το οικονομικό/συναλλακτικό προφίλ του πελάτη σε σύγκριση με τα δηλούμενα εισοδήματα.
  • Πελάτες για τους οποίους έχει επιβληθεί ή υπάρχει αίτημα επιβολής προσωρινών μέτρων,στους ίδιους ή συγγενείς ή συνεργάτες τους.

Σε κάθε περίπτωση στην εν λόγω κατηγορία υψηλού κινδύνου περιλαμβάνονται τουλάχιστον οι παρακάτω:

  • Ελεύθεροι επαγγελματίες, που διατηρούν ή είναι πραγματικοί δικαιούχοι λογαριασμών στους οποίους πιστώθηκαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος ποσά, συνολικών εισοδημάτων τους, άνω των 200.000€.
  • Νομικά πρόσωπα,στους λογαριασμούς των οποίων οι συνολικές καταθέσεις ή αναλήψεις μετρητών κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος υπερέβησαν το ποσό των 300.000€.
  • Αναλήψεις μετρητών απο 50.000€ και πάνω αναφέρονται άμεσα στο ΣΔΟΕ.

Οι συνήθεις δραστηριότητες που ενδεχομένως υποδηλώνουν ξέπλυμα χρήματος και είναι ύποπτες φοροδιαφυγής θεωρούνται οι παρακάτω περιπτώσεις·

  • Παρέχει άμεσα ρευστοποήσιμες εξασφαλίσεις ως εγγύηση για τη λήψη δανείου αγοράς ακινήτου.
  • Μεταφέρει από και προς το εξωτερικό κεφάλαια.
  • Διενεργεί συναλλαγές αγοραπωλησίας ακινήτων και υπάρχει διαφορά στη τιμή κτήσης με αυτή που εμφανίζεται στα συμβόλαια. Επίσης ύποπτες συναλλαγές/δραστηριότητες που ενδεχομένως συνδέονται ή σχετίζονται με φοροδιαφυγή θεωρούνται και οι ακόλουθες.
  • Πελάτης εμφανίζει,κατά την αίτηση λήψης δανείου,εισοδήματα που δεν προκύπτουν απο τη φορολογική του δήλωση.
  • Πελάτης αποπληρώνει δάνεια που δεν δικαιολογούνται βάσει της φορολογικής του δήλωσης.
  • Χρησιμοποιείται προσωπικός λογαριασμός του ιδιοκτήτη ή του υπαλλήλου εταιρείας, αντί του εταιρικού λογαριασμού.
  • Διενεργούνται συναλλαγές με εξωχώριες ή εταιρείες που έχουν έδρα χώρα με προνομιακό φορολογικό καθεστώς (πχ Κύπρος, Βουλγαρία )
  • Πραγματοποιούνται αγορές ακινήτων ή αγαθών μεγάλης αξίας (π.χ. Σκάφη,αυτοκίνητα,πίνακες κλπ.).

Τα πιστωτικά ιδρύματα ετησίως ,διαβιβάζουν στη Γ.Γ.Π.Σ του Υπουργείου Οικονομικών στοιχεία που αφορούν .

α) Δάνεια προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις (στεγαστικά,καταναλωτικά,επιχειρηματικά).
β) Κίνηση δανείων ( χορηγήσεις,εισπράξεις τόκων και δόσεων).
γ) Κίνηση χρεωστικών και πιστωτικών καρτών,που έχουν ανοιχθεί στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.
δ) Κίνηση τραπεζικών λογαριασμών ενεργών ή μη,που άνοιξαν ή χρησιμοποιούνται ή έκλεισαν. Ενημέρωση για το ονοματεπώνυμο του πρώτου δικαιούχου και των συνδικαιούχων του λογαριασμού.
ε) ´Υπαρξη επενδυτικών χαρτοφυλακίων (αμοιβαία,μετοχές κλπ)
στ) Αγορά χρυσών λιρών και ράβδου χρυσού.
ζ) Ύπαρξη θυρίδων.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία επεξεργάζονται απο αρμόδια τμήματα των τραπεζών που έχουν συσταθεί για τη συνδρομή καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

Τα στοιχεία αυτά διασταυρώνονται με τις υποβληθείσες δηλώσεις φόρου εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων.

Για τη σύνταξη του παρόντος κειμένου,ελήφθησαν υπ´ όψιν, οι πρακάτω νόμοι και εγκύκλιοι του Υπουργείου Οικονομικών.

Ν.3691/2008 παρ.2,3 και 5 του άρθρου 6,άρθρο 3 και 29
Ν.3842/2010 παρ.2 και 5 του άρθρου17,παρ.1 του άρθρου 77
Ν.2238/94 παρ.2 και 8 του άρθρου 82
Ν.3943/2011 παρ.9 του άρθρου 21
Ν.3986/2011 παρ.3 του άρθρου 32
ΠΟΛ 1077/26-3-2012
ΠΟΛ 1195/12-10-2012

ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΔΟΣ 2652/20-2-2012

Απόφαση Επιτροπής Τραπεζικών και Πιστωτικών θεμάτων 281/5/17-3-2009 και 285/6/9-7-2009

Επίσης λήφθηκαν υπ’ όψιν μας, άρθρα της επιστημονικής ομάδας της εταιρείας μας, που έχουν αναρτηθεί στη ιστοσελίδα www.artion.gr

—«Όλες οι πληροφορίες πάνω στο θέμα των τραπεζικών αλλαγών.»

—«Μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό,έλεγχοι απο το Υπουργείο Οικονομικών.»

Γιώργος Δαλιάνης


Πρόβλεψη Επισφαλών Απαιτήσεων

Πρόβλεψη Επισφαλών Απαιτήσεων

Οι απαιτήσεις μια επιχείρησης διακρίνονται σε βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες. Βραχυπρόθεσμες απαιτήσεις είναι αυτές οι οποίες θα εισπραχθούν σε διάστημα ενός έτους, ενώ μακροπρόθεσμες αυτές οι οποίες προέρχονται από πωλήσεις με μακροχρόνια πίστωση (διάστημα αποπληρωμής του χρέους μεγαλύτερο του ενός έτους).

Στις απαιτήσεις των επιχειρήσεων συμπεριλαμβάνονται οι απαιτήσεις από πελάτες, γραμμάτια εισπρακτέα, παραγγελίες στο εξωτερικό, χρεώστες διάφορους και λογαριασμούς διαχείρισης προκαταβολών και πιστώσεων.

Τις απαιτήσεις της επιχείρησης από πελάτες τις διακρίνουμε σε απαιτήσεις ασφαλούς είσπραξης, σε απαιτήσεις επισφαλούς είσπραξης και τέλος σε απαιτήσεις ανεπίδεκτες εισπράξεως.

Αναλυτικότερα:

α) ασφαλής θεωρείται η απαίτηση για την οποία κρίνοντας την φερεγγυότητα του πελάτη προκύπτει η βεβαιότητα ότι θα ρευστοποιηθεί στο ακέραιο.

β) επισφαλής κρίνεται η απαίτηση της οποίας η είσπραξη αξιολογείται από την επιχείρηση μερικά ή ολικά αμφίβολη με βάση τις πληροφορίες και τα έγγραφα που διαθέτει.

γ) ανεπίδεκτη εισπράξεως αξιολογείται η απαίτηση της οποίας η είσπραξη κρίνεται αδύνατη όταν συντρέχουν κυρίως οι παρακάτω λόγοι :

  • η επιχείρηση έχει εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα και έχει στα χέρια της τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις
  • η μη υγιής θέση της οφειλέτιδας εταιρείας που προκύπτει από τις επίσημες οικονομικές καταστάσεις αυτής
  • η κήρυξη του πελάτη σε κατάσταση πτώχευσης, χωρίς να υπάρχει πτωχευτική περιουσία για την ικανοποίηση της απαίτησης
  • η διενέργεια πλειστηριασμού σε βάρος του πελάτη και η μη ικανοποίηση της απαίτησης από το εκπλειστηρίασμα
  • ο θάνατος του πελάτη, χωρίς την ύπαρξη περιουσίας και κληρονόμων που να αποδέχονται την κληρονομιά. κ.τ.λ.

Για την ορθή λοιπόν απεικόνιση της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης κρίνεται απαραίτητη η διενέργεια προβλέψεων επισφαλών απαιτήσεων.

Σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς το οποίο εφαρμόζεται από 01/01/2005 με τον φορολογικό νόμο 3296/2004 επιτρέπεται ο σχηματισμός πρόβλεψης από τις επιχειρήσεις, ανεξάρτητα αν υπάρχουν ή όχι επισφαλείς απαιτήσεις. Στην συνέχεια με την ΠΟΛ.1016/07.02.2005, κοινοποιούνται διατάξεις του νόμου αυτού, που αφορούν τις προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων και παρέχουν διευκρινήσεις.

Ειδικότερα, καθιερώνεται ο σχηματισμός πρόβλεψης, η οποία αναγνωρίζεται φορολογικά για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα. (ΚΦΕ άρθρο 31 Παρ.1 περ.θ΄).

Το ποσό αυτής της πρόβλεψης υπολογίζεται σε ποσοστό μισό τοις εκατό (0,5%) επί της αναγραφόμενης αξίας στα τιμολόγια πώλησης ή παροχής υπηρεσιών προς επιτηδευματίες, μετά την αφαίρεση:

  • των επιστροφών ή εκπτώσεων,
  • της αξίας των πωλήσεων ή παροχής υπηρεσιών προς το Δημόσιο, δήμους και κοινότητες, δημόσιες επιχειρήσεις, οργανισμούς ή επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και
  • του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαιοειδών, του φόρου κατανάλωσης καπνού και λοιπών φόρων που εμπεριέχονται στην τιμή πώλησης.

Επομένως, για τον υπολογισμό της πρόβλεψης δεν λαμβάνονται υπόψη τα έσοδα από λιανικές πωλήσεις ή παροχή υπηρεσιών προς ιδιώτες, έστω και αν αυτά έχουν πραγματοποιηθεί με πίστωση του τιμήματος και οι χονδρικές πωλήσεις για τις οποίες δεν έχει εκδοθεί τιμολόγιο πώλησης (π.χ. πώληση επαγγελματικού αυτοκινήτου με συμβολαιογραφική πράξη). Αντίθετα, για το σχηματισμό πρόβλεψης επισφαλών απαιτήσεων από τις επιχειρήσεις που τηρούν πρόσθετα βιβλία, τους ελεύθερους επαγγελματίες, και τις επιχειρήσεις ενοικίασης αυτοκινήτων και οι οποίες, για τις υπηρεσίες που παρέχουν σε άλλους επιτηδευματίες, εκδίδουν Α.Π.Υ., θα λαμβάνονται υπόψη οι παρεχόμενες υπηρεσίες προς επιτηδευματίες, έστω και αν για τις υπηρεσίες αυτές δεν έχουν εκδοθεί τιμολόγια. Επίσης, διευκρινίζεται ότι επειδή ο Φ.Π.Α. με τον οποίο επιβαρύνονται οι πωλήσεις ή οι υπηρεσίες, δεν αποτελεί ακαθάριστο έσοδο της επιχείρησης, αυτός δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στην αξία των τιμολογίων επί της οποίας υπολογίζεται η πρόβλεψη.

Οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν για τη διάθεση των προϊόντων τους αντιπροσώπους, προς τους οποίους στέλνουν τα εμπορεύματά τους με δελτίο αποστολής και στη συνέχεια ακολουθεί η έκδοση εκκαθαρίσεων, δικαιούνται για τις πωλήσεις αυτές να ενεργούν πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων, αφού τα σχετικά τιμολόγια υποκαθίστανται από τις εκδιδόμενες από τον αντιπρόσωπο εκκαθαρίσεις και καταστάσεις της παρ. 7 του άρθρου 12 του Κ.Β.Σ., υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι προκύπτει από οποιαδήποτε έγγραφη συμφωνία ότι οι επισφαλείς απαιτήσεις αφορούν τον εντολέα (αντιπροσωπευόμενο) και όχι τον αντιπρόσωπο (απόφαση Σ.τ.Ε. 1225/2005)(ΠΟΛ.1036/2006).

Οι ανώνυμες χρηματιστηριακές εταιρείες παροχής επενδυτικών υπηρεσιών υπολογίζουν την πρόβλεψη επί της αξίας της προμήθειας που αναγράφεται στα πινακίδια, τα οποία εκδίδουν προς επιτηδευματίες ή ιδιώτες, και με την προϋπόθεση ότι σε αυτά αναγράφονται τα στοιχεία, που ορίζονται από τις διατάξεις του Κ.Β.Σ.

Ειδικά για τις επιχειρήσεις σταθερής και κινητής τηλεφωνίας, τις επιχειρήσεις ύδρευσης – αποχέτευσης, τις επιχειρήσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, τις επιχειρήσεις εκμετάλλευσης συνδρομητικών τηλεοπτικών σταθμών, καθώς και τις επιχειρήσεις διανομής και παροχής φυσικού αερίου, το ποσό της πρόβλεψης υπολογίζεται με ποσοστό ένα τοις εκατό (1%) επί της αξίας των αγαθών ή υπηρεσιών ή συνδρομητικών που αναγράφεται στα εκδιδόμενα, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Β.Σ. στοιχεία προς επιτηδευματίες ή ιδιώτες, με εξαίρεση αυτά που εκδίδονται προς το Δημόσιο, δήμους και κοινότητες, δημόσιες επιχειρήσεις, οργανισμούς ή επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.

Ομοίως, υπολογίζεται πρόβλεψη με ποσοστό ένα τοις εκατό (1%) επί της αναγραφόμενης στις αποδείξεις λιανικής πώλησης αξίας, η οποία προκύπτει από λιανικές πωλήσεις διαρκών καταναλωτικών αγαθών με πίστωση που περιλαμβάνονται στους με αριθμό 501 – 503,521 – 528 και 721 – 726 κωδικούς ειδών και υπηρεσιών της έρευνας οικογενειακών προϋπολογισμών των ετών 1993 – 1994 της Ε.Σ.Υ.Ε., με την προϋπόθεση ότι στις αποδείξεις αυτές αναγράφεται διακεκριμένα το είδος, η ποσότητα και η αξία των συγκεκριμένων αγαθών.

Το ποσό των ως άνω προβλέψεων για κάθε διαχειριστική χρήση, συναθροιζόμενο με το ποσό της πρόβλεψης που έγινε σε προγενέστερες διαχειριστικές χρήσεις και η οποία εμφανίζεται στα τηρούμενα βιβλία της επιχείρησης, δεν μπορεί να υπερβεί το ποσοστό τριάντα τοις εκατό (30%) του συνολικού χρεωστικού υπολοίπου του λογαριασμού «Πελάτες», όπως αυτό εμφανίζεται στην απογραφή τέλους χρήσης. Για τον υπολογισμό του χρεωστικού υπολοίπου των πελατών δεν περιλαμβάνονται τυχόν υπόλοιπα που αφορούν το Δημόσιο, δήμους ή κοινότητες, δημόσιες επιχειρήσεις, οργανισμούς ή επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου καθόσον οι απαιτήσεις αυτές θεωρούνται ασφαλούς εισπράξεως. Επίσης, δεν λαμβάνεται υπόψη το υπόλοιπο του λογαριασμού «Γραμμάτια εισπρακτέα», καθόσον ρητά στο νόμο αναφέρεται μόνο το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού «Πελάτες». Αντίθετα, για τον υπολογισμό του χρεωστικού υπολοίπου του λογαριασμού «πελάτες» αφαιρούνται επιστροφές και εκπτώσεις πωλήσεων, ενώ οι προκαταβολές πελατών δεν λαμβάνονται υπόψη, καθόσον αυτές καταχωρούνται σε λογαριασμό παθητικού ( Γνωμ. ΕΣΥΛ 228/1994).

Η έκπτωση της δαπάνης αυτής από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων εμφανίζεται στο τέλος της διαχειριστικής χρήσης στα τηρούμενα βιβλία αυτών σε ειδικό λογαριασμό 44.11 Προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις. Η σχηματιζόμενη ως άνω πρόβλεψη χρησιμοποιείται για την απόσβεση (διαγραφή) πελατών οι οποίοι είναι ανεπίδεκτοι είσπραξης.

Για τους πελάτες που διαγράφονται και για τους οποίους δεν έχουν ασκηθεί ένδικα μέσα, η επιχείρηση υποχρεούται να γνωστοποιεί σε αυτούς ότι διέγραψε την επισφαλή απαίτησή της, εφόσον το ποσό της επισφαλούς απαίτησης, ανά πελάτη, υπερβαίνει τα χίλια (1.000) ευρώ. Με την εξάντληση των ένδικων μέσων εξομοιούται η διαγραφή απαίτησης σύμφωνα με συμφωνία εξυγίανσης που επικυρώνεται από το πτωχευτικό δικαστήριο σύμφωνα με το έκτο κεφάλαιο του Πτωχευτικού Κώδικα (N.3588/2007). Επίσης, για τους πελάτες των οποίων οι απαιτήσεις διεγράφησαν σύμφωνα με τα πιο πάνω, η επιχείρηση συντάσσει συγκεντρωτική κατάσταση με πλήρη στοιχεία για τον καθένα, στην οποία αναγράφονται το ονοματεπώνυμο ή η επωνυμία, το επάγγελμα, η διεύθυνση, η δημόσια οικονομική υπηρεσία και ο αριθμός φορολογικού μητρώου του πελάτη, καθώς και το διαγραφέν ποσό. Η πιο πάνω κατάσταση υποβάλλεται στην αρμόδια για τη φορολογία της επιχείρησης Δ.Ο.Υ. σε τρία (3) αντίγραφα, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας, η οποία ορίζεται από το άρθρο 20 του Π.Δ. 186/1992 (ΦΕΚ 84 Α΄).

Ο χαρακτηρισμός και η διαγραφή ορισμένων πελατών ως επισφαλών είναι θέμα που κρίνεται από την επιχείρηση, με βάση τα στοιχεία και έγγραφα που έχει στη διάθεση της και δεν ερευνάται κατά το διενεργούμενο έλεγχο στην επιχείρηση εκ μέρους της Φορολογούσας Αρχής, αν πράγματι οι διαγραφέντες πελάτες είναι επισφαλείς ή όχι. Στην περίπτωση όμως που κάποιος πελάτης κρίθηκε από την επιχείρηση ως επισφαλής και προέβη στη διαγραφή αυτού και στη συνέχεια, το ποσό της απαίτησής του εισπραχθεί, η επιχείρηση έχει υποχρέωση να μεταφέρει το ποσό που εισέπραξε στα αποτελέσματα χρήσεως.

Πέραν της σχηματιζόμενης κατά τα ανωτέρω πρόβλεψης, κανένα άλλο ποσό δεν αναγνωρίζεται προς έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα για απόσβεση επισφαλών απαιτήσεων. Εξαιρετικά, αν σε κάποια διαχειριστική χρήση το ποσό των πράγματι επισφαλών απαιτήσεων, για τις οποίες έχουν εξαντληθεί όλα τα ένδικα μέσα, είναι μεγαλύτερο εκείνου που προκύπτει από την εφαρμογή του αντίστοιχου ποσοστού πρόβλεψης, το επιπλέον ποσό που δεν καλύπτεται από τη σχηματισθείσα πρόβλεψη, μπορεί να αποσβεσθεί στη διαχειριστική αυτή χρήση με οριστικές εγγραφές.

Το ποσό της πρόβλεψης που εμφανίζεται στο λογαριασμό 44.11 «Προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις» δεν υπόκειται σε φορολογία εισοδήματος, εκτός και αν στο τέλος κάθε πενταετίας, αρχής γενομένης από τη διαχειριστική περίοδο 2005 υφίσταται στον ως άνω λογαριασμό υπόλοιπο λόγω μη επαληθεύσεως των προβλέψεων με επισφαλείς απαιτήσεις. Το υπόλοιπο αυτό ποσό μεταφέρεται στα ακαθάριστα έσοδα της επόμενης διαχειριστικής περιόδου, υποκείμενο σε φορολογία με τις γενικές διατάξεις.

Ειδικά για τον υπολογισμό των καθαρών κερδών των επιχειρήσεων που εκμεταλλεύονται επιβατικά αυτοκίνητα δημόσιας χρήσης επιτρέπεται για την κάλυψη επισφαλών απαιτήσεων πελατών τους να ενεργείται έκπτωση δύο τοις εκατό (2%) επί των ακαθάριστων εσόδων τους.

Ειδικά στις επιχειρήσεις επαγγελματιών πρακτόρων παιχνιδιών πρόγνωσης της εταιρείας «Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου Α.Ε.» (Ο.Π.Α.Π. Α.Ε) και της εταιρείας «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.» (Ο.Δ.Ι.Ε. Α.Ε.), παρέχεται η δυνατότητα έκπτωσης για τις πραγματοποιούμενες πωλήσεις τους, ποσοστού με κλίμακα δύο τοις εκατό (2%) για αξίες μέχρι 700.000 ευρώ, ένα τοις εκατό (1%) για αξίες από 700.001 έως 1.500.000 ευρώ και μισό τοις εκατό (0,5%) για ποσά άνω των 1.500.001 ευρώ, ως ποσό πρόβλεψης επισφαλών απαιτήσεων.

Της Δήμητρας Δεμιτσόγλου, λογίστρια


Μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό – Έλεγχοι από το Υπουργείο Οικονομικών

Προσαύξηση Περιουσίας

Προσαύξηση Περιουσίας Το Υπουργείο Οικονομικών καλεί χιλιάδες άτομα, που έχουν μεταφέρει κεφάλαια στο εξωτερικό από 1/1/2009 – 31/12/2011 και δεν μπορούν να τα καλύψουν με φορολογηθέντα εισοδήματα του οικονομικού έτους 2004 και επομένων, να υποβάλουν συμπληρωματικές δηλώσεις. Η διαφορά των εισοδημάτων, που θα προκύψει, θεωρείται προσαύξηση περιουσίας που προέρχεται από άγνωστη ή μη διαρκή πηγή ή αιτία (παρ.3 του άρθρου 48 Ν.2238/1994).

Αυτό σημαίνει ότι τίθεται σε εφαρμογή διάταξη-βόμβα του άρθρ.13 του Ν.3888/2010, με την οποία δίδεται η δυνατότητα στις φορολογικές αρχές να θεωρούν εισόδημα και να φορολογούν με συντελεστή μέχρι 45% τραπεζικές καταθέσεις (προς το παρόν Ελλήνων στο εξωτερικό).

Στο έγγραφο-πρόσκληση, το Υπουργείο Οικονομικών κάνει σύγκριση κεφαλαίων και εισοδημάτων από 1/1/2003 μέχρι και 31/12/2011. Ο φορολογούμενος όμως, μπορεί να είχε εισοδήματα πριν από την 1/1/2003 τα οποία και μπορεί να επικαλεστεί.

Όπως έχει γίνει δεκτό, με το ΥΠ.αριθμ.1015578/264/Α00012/14-2-2005 έγγραφο του Υπουργείου Οικονομικών, δεν προβλέπεται χρονικός περιορισμός με τις ισχύουσες διατάξεις για την κάλυψη των τεκμηρίων με ανάλωση κεφαλαίου, συνεπώς, για την κάλυψη της διαφοράς μπορεί να γίνει επίκληση ανάλωσης κεφαλαίου οσονδήποτε προηγουμένων ετών, εφόσον βέβαια είναι δυνατό να διασταυρωθούν με τα στοιχεία που τηρούνται στη ΔΟΥ οι σχετικοί ισχυρισμοί του φορολογουμένου.

Οι φορολογούμενοι για δημιουργία κεφαλαίου μπορούν να επικαλεσθούν και χρηματικά ποσά, που δε θεωρούνται εισόδημα, χρηματικά ποσά που προέρχονται από πώληση περιουσιακών στοιχείων, εισαγωγή χρημάτων από το εξωτερικό, δάνεια, δωρεές, γονικές παροχές, και από όποιο άλλο ποσό το οποίο αποδεδειγμένα έχει εισπραχθεί π.χ. άτυπος δανεισμός από εταιρείες.

Επειδή η δημιουργία καταθέσεων δεν ήταν ποτέ τεκμήριο οι φορολογούμενοι θα προσφύγουν στη Δικαιοσύνη συνδυαστικά και με την μαχητότητα των τεκμηρίων διαβίωσης. Η πρόσκληση, κατά την άποψή μας είναι ασαφής και δεν θα έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα για το Υπουργείο, και οι φορολογούμενοι δεν θα προσέλθουν να υποβάλλουν συμπληρωματικές δηλώσεις.

Σύμφωνα, με το επιχειρησιακό σχέδιο αλλά και από δημοσιεύματα, προκύπτει ότι το Υπουργείο Οικονομικών θα ζητήσει τεκμηρίωση και για τις καταθέσεις σε Ελληνικές τράπεζες. Αν οι εισπρακτικές αρχές για διασφάλιση των συμφερόντων του Δημοσίου προβούν σε δέσμευση καταθέσεων, το μέτρο θα αποβεί καταστροφικό, γιατί νέος κύκλος φυγής κεφαλαίων θα ανοίξει και θα συνεχιστεί η ασφυξία στις τράπεζες.